มู่เฉียนซีกล่าว “อาจารย์ใหญ่เวิน หูเจ้าแมวอู๋ตี้ของพวกเราไม่ค่อยดี มันไม่ได้ยิน ดังนั้นพวกเราจึงลงมือโดยไม่ทันระวัง ประเดี๋ยวข้าจะสั่งสอนมันให้ดีเอง ท่านบอกว่าพวกเราทำผิดกฎ มันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ”
รองอาจารย์ใหญ่ยืนขึ้น กล่าวว่า “ข้าสามารถเป็นพยานได้ว่าหูของเจ้าแมวตัวนี้ไม่ดีจริง ๆ”
อาจารย์ใหญ่อีกเจ็ดสำนักศึกษาล้วนเลิ่กลั่ก จิตใจว้าวุ่นบ้าคลั่ง พวกเขาอย่าได้ไร้ยางอายเช่นนี้เลย
อู๋ตี้กระซิบใกล้ ๆ หูเฮาฉางเซิ่ง “เจ้าเองก็พูดไปสิ หากนายท่านของข้าไม่ได้ที่หนึ่ง ระวังข้าจะถลกหนังเจ้าออกเป็นแผ่น ๆ”
เฮาฉางเซิ่งกล่าวเสียงสั่น “อาจารย์ใหญ่เวิน เป็นข้าเองที่ตะโกนยอมแพ้เสียงเบาเกินไป อีกฝ่ายไม่ได้ยิน ดังนั้นจึงไม่นับว่าสำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ยทําผิดกฎ”
ดวงตาอาจารย์ใหญ่เวินฉายแววผิดหวัง ในเมื่อฝ่ายที่เกี่ยวข้องกล่าวมาเช่นนี้ เรื่องนี้คงทําได้เพียงปล่อยวาง ในที่สุดเขาก็ประกาศว่า “สำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ยเป็นผู้ชนะ!”
อีกด้านหนึ่ง หนึ่งในสองสำนักศึกษาจากแคว้นชิง สำนักศึกษาชิงติ่งได้เปรียบในการเอาชนะ เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ขณะที่สองสำนักศึกษาใหญ่จากการแข่งขันสองรอบ ต้องออกจากวงล้อมไป
การประลองอันสนุกสนานลุ้นระทึก กําลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้านี้
อาจารย์ใหญ่เวินประกาศ “ฝ่ายผู้ท้าชิงคือสำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ย เชิญสำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ยส่งคนมาประลองได้”
ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าว “ข้าไปเอง ไม่มีอะไรร้ายแ
