นะไปในเวทีแรก ส่วนการประลองในเวทีอื่น ยังคงดำเนินการไปอย่างต่อเนื่อง
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นว่า… “ประลองกับคนเหล่านี้ถือว่าเป็นการฝึกพลังอย่างหนึ่ง อา… ไม่เลว ๆ อีกสองเวทีการประลองคงต้องมอบให้เจ้าแล้วชิงอวิ๋น”
ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าวหยอกล้อ “เฉียนซี เจ้าแน่ใจรึว่าการให้ข้าขึ้นเวทีประลองคนเดียว นั่นเพื่อให้ข้าได้ฝึกพลัง มิใช่เพราะเจ้าขี้เกียจหรอกหรือ ?”
“ข้าเป็นเพียงจอมภูตระดับสอง พลังแข็งแกร่งไม่พอประลอง มอบให้เป็นหน้าที่ของเจ้านั่นแหละดีแล้ว”
การประลองแปดต่อสี่จบลง ลำดับต่อไปจะเป็นการประลองสี่ต่อสอง
รอบนี้สำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ยต้องเผชิญหน้ากับสำนักศึกษาที่มีอำนาจเป็นสองเท่าแห่งแคว้นชิงนั่นก็คือ… สำนักศึกษาหลัวหลิน มู่เฉียนซีได้รับรู้ถึงพลังอันแท้จริงของมู่หรูเหยียนแล้ว แน่นอนว่านางต้องส่งซวนหยวนชิงอวิ๋นลงประลองในการประลองถัดไป
พลังและความแข็งแกร่งของชิงอวิ๋นนำหน้าพวกเขาไปไกลมาก ศิษย์ทั้งเก้าคนของสำนักศึกษาหลัวหลิน ถูกซวนหยวนชิงอวิ๋นจัดการได้อย่างราบคาบ สุดท้าย ทั้งสำนักศึกษาหลัวหลินก็เหลือเพียงแต่พี่ใหญ่ในกลุ่มผู้เดียวเท่านั้น เขาคือ—เฮาฉางเซิ่ง ผู้มีความแข็งแกร่งเป็นจอมภูตระดับหก
เฮาฉางเซิ่งผู้นี้อ่อนแอกว่าซวนหยวนชิงอวิ๋นมาก ครานี้สำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ยมุ่งมั่นที่จะเอาชนะให้ได้เช่นเดิม ทว่าทุกอย่างมิได้ง่ายดายเช่นนั้น ทันใดนั้นเฮาฉางเซิ่งตะโกนออกมาว่า “เฮยเว่ย เจ้าออกมา!”
จากนั
