นือจากจุดอ่อนเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เหลือกลับสมบูรณ์ ข้าอยากถามเจ้าว่าเจ้าจะยอมรับมรดกแห่งโชคชะตาจักรพรรดิของข้าหรือไม่ ?”
ซวนหยวนชิงอวิ๋นเงยหน้ามองจักรพรรดิแห่งสงครามขวางอวิ๋น เขากล่าวว่า “มรดกของจักรพรรดิในดินแดนเซี่ยโจวที่กว้างใหญ่นี้ คงไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้ ข้าซวนหยวนชิงอวิ๋นก็เช่นกัน อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสของจักรพรรดิแห่งสงครามขวางอวิ๋น ในเมื่อท่านเลือกผู้ที่มีจุดอ่อน ไม่สมบูรณ์แบบเช่นข้า ท่านแน่ใจหรือว่าจะเลือกข้าเป็นผู้รับมรดกแห่งโชคชะตาของท่าน ?”
จักรพรรดิแห่งสงครามขวางอวิ๋นกล่าว แววตามุ่งมั่น “ข้าไม่อยากรออีกหลายพันปี อีกอย่าง จุดอ่อนของมนุษย์นั้น บางครั้งถึงแม้จะทําให้ผู้คนตกต่ำลงได้ มันก็สามารถทําให้ผู้คนเดินหน้าต่อไปอย่างไม่มีสิ่งใดให้เสียดายภายหลังได้ด้วย แม้ตัวข้าผู้เป็นจักรพรรดิไม่เคยมีจุดอ่อนใด ๆ เกรียงไกรไปทั่วใต้หล้า เมื่อถึงจุดจบของชีวิตกลับไม่มีใครคิดถึง ไม่มีใครผูกพัน ทว่าเจ้า เจ้าที่แตกต่างจากข้าอาจสามารถเดินไปในเส้นทางที่แตกต่างจากข้าได้ ข้าจะตั้งตารอดูเจ้า จงไปให้ไกลกว่าข้า”
ซวนหยวนชิงอวิ๋นกล่าวว่า “ข้าซวนหยวนชิงอวิ๋นจะไม่ทำให้พระองค์ผิดหวังเป็นอันขาด”
.
