หารอย่างอู๋ตี้และเสี่ยวหงอยู่ แต่ครั้งนี้ฝ่ายตรงข้ามส่งคนมาไม่น้อย มู่เฉียนซีนําสัตว์เลี้ยงทั้งสองตัวเข้าไปในป่าเหิงเทียน
เมื่ออิ๋นเจี้ยนมาถึง เห็นผู้ติดตามของตนบาดเจ็บล้มลงกับพื้น บางคนถูกข่วน บางคนถูกเผา เขาหรี่ตา ถามอย่างเย็นชา “พวกมันล่ะ ? พวกเจ้ามันพวกขยะไร้ประโยชน์ แม้แต่ผู้หญิงก็ยังจับไม่ได้”
“นายน้อย ท่านจะมาโทษพวกข้าไม่ได้นะ! สตรีผู้นั้นมีสัตว์วิญญาณระดับเจ็ด พวกเราไม่ทันระวังประมาทศัตรู จึงถูกมันลอบโจมตี” พวกเขาเล่าอย่างขมขื่น ใบหน้าแสนเจ็บปวด
อิ๋นเจี้ยน “ไล่ล่านาง นางจะต้องอยู่ในป่าเหิงเทียนนี้เป็นแน่ นางอาจจะกลับไปแคว้นจื่อเยี่ยหรือไปที่แคว้นชิง ปิดกั้นถนนทั้งสองด้าน พวกเจ้าเห็นนางวิ่งไปทางไหน ? ในคนนับล้านยากที่จะมีจอมภูตธาตุวารีสักคน ตราบใดที่ข้าจับนางไว้ได้ การทำลายปรมาจารย์ภูตก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม”
“นายน้อยวางใจเถอะ ข้าน้อยจะจับสตรีผู้นั้นได้อย่างแน่นอน”
นางไม่สามารถสลัดความรู้สึกของการถูกไล่ล่าออกไปได้ มู่เฉียนซีหยิบแผนที่ออกมา มุ่งหน้าไปทางแคว้นชิง นางยิ้มเยาะสะใจ พวกเขาเดาผิดไปเล็กน้อย นางไปแคว้นชิงในครั้งนี้เพราะจำเป็นต้องไป ไม่ใช่เพียงแค่เพราะการแข่งขันประลองฝีมือระหว่างสำนักศึกษาเท่านั้น ยังเป็นเพราะหอหมอปีศาจของนางด้วย
หากค้นหาหม้อเทพนิรันดร์และรวบรวมสมุนไพรวิญญาณที่นางต้องการได้ทั้งหมด เช่นนั้นหอหมอปีศาจจะต้องเปิดทั่วทั้งแคว้นเซี่ยโจวแน่นอน
แหล่งรวมรวมการร
