ักรพรรดิแห่งภูตอีกด้วย รองอาจารย์ใหญ่เห็นเช่นนี้พลันหวาดกลัวจนตัวสั่น ร่นตัวถอยหลังไปหลายก้าว
ในเวลานั้นเอง มู่หรูเหยียนยืนขึ้น นางกล่าวด้วยเสียงอันเบา “คุณชาย พวกเราไม่มีความตั้งใจที่จะต่อสู้กับท่าน พวกเราจะไปจากที่นี่ประเดี๋ยวนี้”
ดวงตาคุณชายชุดชมพูกวาดมองมู่หรูเหยียนผู้งดงามดั่งนางฟ้า จากนั้นก็มองมู่หรูอวิ๋นผู้งดงามดั่งดอกไม้ สุดท้ายมองมู่เฉียนซีผู้มีเสน่ห์ที่สุดดุจดั่งดวงจันทร์บนท้องนภายามราตรี
“ข้าเปลี่ยนใจแล้ว เจ้าส่งตัวสตรีทั้งสามมาเป็นสนมของข้า แล้วข้าจะปล่อยพวกเจ้าไปแต่โดยดี”
ซวนหยวนหลี่เทียนกล่าวสวนขึ้นด้วยความโกรธทันที “เจ้า ฝันไปเถอะ!”
แววตาอันดุร้ายปรากฏขึ้นในดวงตาของคุณชายชุดชมพู เขากล่าวเสียงต่ำ วางท่าประหนึ่งตนเป็นผู้สูงส่งเสียเต็มประดา “หึ! ข้าไม่ชอบยิ่งนัก เจ้าพวกที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เพราะฉะนั้นเจ้า ตายเสียเถอะ!”
ทันใดนั้นพลังอันแข็งแกร่งของเขาแผ่ออกมา พลังนี้คือพลังของผู้บำเพ็ญภูตระดับห้า รองอาจารย์ใหญ่ไม่รอช้า รีบดึงร่างซวนหยวนหลี่เทียนหลบหลีกทันที
“องค์ชายหลี่เทียน ระวัง!”
หากอาจารย์ใหญ่ไม่ดึงร่างเขาหลบไป มีหวังซวนหยวนหลี่เทียนโดนพลังนี้เข้าเต็ม ๆ เป็นแน่แท้
รองอาจารย์ใหญ่กล่าวขึ้น “พวกเราเป็นคนของสำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ย ขอเตือนเจ้าว่าอย่าหาเรื่องวุ่นวายจะดีกว่า”
คุณชายชุดชมพูกล่าวเหยียดหยาม “เหอะ… เป็นแค่แคว้นเล็ก ๆ แคว้นหนึ่ง ข้าไม่สนใจหรอก ทหาร! ไปนำ
