กษาแคว้นจื่อเยี่ยจะทำให้พวกเจ้าดูเองว่าความแข็งแกร่งมันเป็นเช่นไร!”
ดูเหมือนว่าฝ่ายตรงข้ามจะเตรียมการมาอย่างดี จวินโม่ซีที่คอยสกัดกั้นอยู่ สกัดกั้นกลุ่มหนึ่งได้ ทว่าโชคร้าย มีอีกกลุ่มเข้ามาจู่โจมอย่างต่อเนื่อง
รองอาจารย์ใหญ่กล่าวว่า “ท่านอาจารย์เผิง มู่เฉียนซี อวิ๋นอ๋อง พาพวกเขาหนีไปก่อน ข้าจะไปช่วยเจ้าหนุ่มจักรพรรดิแห่งภูติธาตุอัคคีผู้นั้น”
อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตรงข้ามยังนำคนมากมายมารอขวางทางอยู่ ครานี้มู่เฉียนซีและซวนหยวนชิงอวิ๋นจึงจำต้องลงมือบ้างแล้ว
“ผนึกมังกรวารี!” มู่เฉียนซีตะโกน
“ไป๋ซาเริงระบำ!” มู่หรูเหยียนเองก็เริ่มลงมือต่อสู้ด้วยเช่นกัน นางทำลายทางออกจากนั้นก็ตะโกนบอกกับน้องสาวว่า “อวิ๋นเอ๋อร์ เป้าหมายของพวกมันคือพวกเรา พวกเราแยกกันเถอะ จะได้ไม่ต้องทำให้ทุกคนลำบาก”
มู่หรูอวิ๋นกัดฟันแน่น “ท่านพี่ ข้าทราบแล้ว”
สองพี่น้องวิ่งแยกเข้าไปในป่าอีกด้านหนึ่ง ซวนหยวนหลี่เทียนเห็นเช่นนี้กังวลใจเป็นที่สุด เขาตะโกนห้ามเอาไว้
“อวิ๋นเอ๋อร์ แม่นางหรูเหยียนอย่าเพิ่งไป!” จากนั้นซวนหยวนหลี่เทียนหันไปตะโกน “เร็วเข้า! รีบตามพวกนางไป อย่าให้นางทั้งสองต้องเป็นอันตราย”
“สตรีนางนั้นมีพลังธาตุวารี พอดีข้าเป็นจอมภูตพลังธาตุพฤกษา นางต้องแข็งแกร่งกว่าสตรีสองคนนั้นแน่ จับตัวนางผู้นั้นไว้ให้ได้!” คุณชายชุดชมพูสั่งการ
มู่หรูเหยียนพยายามจะให้กลุ่มคนพวกนั้นตามนางไป ทว่าพวกมันกลับไม่สนใจนางเลย พวกมันหันไปรวมต