งตาฉายแววตกตะลึง “เจ็ดสำนักศึกษาใหญ่ของแคว้นชิงจะจัดการแข่งขันใหญ่ขึ้น จึงมีความตั้งใจที่จะมาเรียนเชิญเราไปเข้าร่วมแข่งขันด้วย เมื่อปีก่อน ๆ นั้นพวกเขาจัดการแข่งขันกันเองภายใน คิดไม่ถึงเลยว่าปีนี้จะมาชวนพวกเราไปด้วย” สำนักศึกษาในแคว้นชิงนั้นมีทั้งหมดเจ็ดแห่งที่มีชื่อเสียง แน่นอนว่ารวมสำนักศึกษาแคว้นชิงอยู่ในนั้นด้วย แต่ว่าสำนักศึกษาที่พอมีฝีมือในแคว้นจื่อเยี่ย กลับมีเพียงสำนักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ยเท่านั้น
รองอาจารย์ใหญ่มองทุกคนด้วยใบหน้าหม่นเศร้า ถ้าหากพวกเขาไม่ไป เจ้าคนโอหังแคว้นชิงพวกนั้นคงคิดว่าพวกเขาเกรงกลัวเป็นแน่
แต่ถ้าหากไปร่วมด้วย การแข่งขันครั้งนี้คงไม่ง่าย รองอาจารย์ใหญ่กล่าวว่า “นักเรียนมู่เฉียนซี เจ้ามากับข้าหน่อยได้หรือไม่ ?”
“ได้” มู่เฉียนซีกล่าวตอบก่อนจะเดินตามไป
“เจ้าคิดอย่างไรกับเรื่องนี้ ?” รองอาจารย์ใหญ่ถามไม่อ้อมค้อม
มู่เฉียนซี “ในแคว้นจื่อเยี่ยนั้น ข้าไม่ค่อยมีคู่ต่อสู้ในวัยเดียวกันให้สู้แล้ว ดังนั้นการไปยังแคว้นชิงเพื่อหาประสบการณ์การต่อสู้ถือว่าไม่เลว แม้ว่าแคว้นจื่อเยี่ยจะเล็ก ถึงอย่างไรตระกูลมู่ของข้าก็หยั่งรากอยู่ที่นี่ ข้าไม่อาจยอมให้แคว้นอื่นมารังแกได้ หากรองอาจารย์ใหญ่จะส่งคนไปร่วมการแข่งขันครั้งนี้ที่แคว้นชิง ก็นับข้าด้วยคนหนึ่ง”
รองอาจารย์ใหญ่ยิ้มแพรวพราว แววตาเป็นประกาย “ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นเด็กดี เป็นเด็กที่น่ารัก เจ้าไปร่วมการประลองใหญ่ที่แคว้นชิงในค
