ไรหรือเปล่า ?”
จวินโม่ซีกล่าวเสียงต่ำ “เกรงว่าบนโลกใบนี้เราคงทำอะไรที่จะให้ผลดีกว่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาไม่ได้อีกแล้ว”
“เจ้ามีวิธีที่มีประสิทธิภาพมากกว่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ในการยับยั้งคําสาปหรือไม่ ?” มู่เฉียนซีขมวดคิ้วถาม
จวินโม่ซี “ข้าขอย้ำ ในโลกนี้เกรงว่าคงไม่สามารถสร้างอะไรที่มีประสิทธิภาพมากกว่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ได้อีกแล้ว”
มู่เฉียนซี “ถ้าหากบนโลกนี้ไม่มี ข้าก็ทำให้มันมีเสียก็จบ เจ้าคนกินสิ้นเปลืองนี่พึ่งอะไรไม่ได้จริง ๆ ข้าคงต้องไปคิดหาวิธีเอาเอง”
“ข้าต้องบอกตรง ๆ ว่าความสามารถในการปรุงยาของเจ้านั้นท้าทายฟ้าดินยิ่งนัก เจ้าเอาน้ำศักดิ์สิทธิ์มาเป็นวัตถุดิบหลัก อาจจะทำให้เจ้าไปงมได้อะไรมาก็ได้ แต่ว่าความสามารถของเจ้ามีขีดจำกัด หากเจ้าสามารถหามันเจอได้…”
มู่เฉียนซีมุมปากกระตุกเล็กน้อย นางพูดต่อจากเขา “ถ้าข้าได้หม้อเทพนิรันดร์มา บางทีข้าอาจจะพอมีวิธี”
จวินโม่ซีถาม “หืม เจ้ารู้ด้วยรึ ?” มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเดาว่าต้องเป็นเช่นนั้น”
พิษที่อยู่ในตัวท่านอาเล็ก ไม่ว่าจะผนึกของจิ่วเยี่ย รวมทั้งวิธีการปรุงยาของตัวนางในตอนนี้ ไม่มีอะไรที่จะสามารถรักษาอาการนั้นได้ เช่นนั้นก็ต้องหาหม้อเทพนิรันดร์โบราณในตํานานนั้นให้เจอ
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ข้าจะให้หน่วยข่าวกรองของตระกูลมู่ค้นหามัน แต่ว่าโลกนี้ช่างกว้างใหญ่นัก คิดจะหาให้เจอ โอกาสนั้นน้อยมาก”
บิดานางมาตั้งรกรากอยู่ในแคว้นจื่อเยี่ย เขาคิดจะให้นางกลาย