ย ดวงตาสีดําสนิทราวกับมีพายุซ่อนอยู่ หมายจะทําลายตาเฒ่าตรงหน้านี้
“ข้าจะพูดอีกครั้ง ท่านอาของข้าอยู่ไหน ?! ท่านผู้อาวุโส หากท่านยังไม่ให้ข้าพบท่านอา เชื่อหรือไม่ว่าต่อให้ข้าตาย ข้าแน่ใจว่าจะทําให้พวกท่านไม่สามารถเอาอะไรไปได้เลย”
ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสํานักนิกายเพลิงไฟกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ผู้นำตระกูลมู่ยังเยาว์วัย ไม่รู้จักเกรงกลัวฟ้าดิน ท่านหัวหน้าสํานัก ถึงอย่างไรมู่อวู่ซวงก็ไม่มีพลังต่อสู้อะไรหรอก ให้พวกเขาสองอาหลานได้พบกันหน่อยเถอะ”
“เช่นนั้นก็ตามที่ผู้อาวุโสใหญ่ว่าแล้วกัน” หัวหน้าสํานักนิกายเพลิงไฟกล่าว
เวลานี้เงาร่างสีขาวถูกพยุงออกมา มู่อวู่ซวงในตอนนี้นั้นไม่รู้สึกตัวแล้ว ใบหน้าของเขาซีดเผือดไร้เลือดฝาด ลมหายใจอ่อนแอรวยริน มู่เฉียนซีเห็นก็พลันกําหมัดแน่น หลบหลีกร่างของมู่อวู่ซวง
“จวินโม่ซี!” นางตะโกน
จวินโม่ซีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ กล่าวว่า “พิษโบราณ ผนึกถูกปลดออกแล้ว ท่านอาเจ้าใกล้จะสิ้นชีพแล้ว!”
— ฟึ่บ! —
มู่เฉียนซีฉีดยาหลายเข็มเข้าร่างมู่อวู่ซวง เพียงไม่นานพลังชีวิตของมู่อวู่ซวงอ่อนลงอย่างรวดเร็ว
จี๋ซ่านกล่าว “สาวน้อยนางนี้ช่างเหี้ยมโหดยิ่งนัก เพื่อลดความเจ็บปวดของมู่อวู่ซวง ถึงกับลงมือสังหารเขาก่อน”
จวินโม่ซีตกตะลึง ขณะเดียวกันสีหน้าองครักษ์เงาเปลี่ยนไปอย่างมาก ท่านผู้นำตระกูลมู่กําลังทําสิ่งใดกันแน่ ?
มู่เฉียนซีกล่าว “องครักษ์เงา ดูแลท่านอาเล็กของข้าให้ดีด้วย”
จวินโม่ซีมองมู่เ