— ปัง! —
ทันใดนั้น พลังอันทรงพลังตบโอวหยางเหว่ยลอยกระเด็นออกไป
“พรวด!” โอวหยางเหว่ยที่อ่อนแอแต่เดิมอยู่แล้ว กระอักเลือดออกมาอย่างต่อเนื่อง
หากมิใช่เพราะมู่เฉียนซีต้องการข้อมูลบางอย่างจากปากของโอวหยางเหว่ย เกรงว่าป่านนี้จิ่วเยี่ยคงได้ทำให้นางกลายเป็นโครงกระดูกขาว ๆ ไปแล้ว
“เยี่ยอ๋อง! เจ้ากับเยี่ยอ๋องนั้นรักชอบกัน เยี่ยอ๋องคือผู้ล้างพิษให้เจ้าใช่หรือไม่ ? ที่แท้เจ้าก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเยี่ยอ๋องแต่แรกอยู่แล้ว มิน่าละ ข้าก็สงสัยอยู่ว่าเหตุใดเยี่ยอ๋องถึงได้ปกป้องเจ้า ปกป้องตระกูลมู่นัก ตระกูลโอวหยางของข้า… ตระกูลโอวหยางของข้า…” ก้นบึ้งหัวใจโอวหยางเหว่ยเย็นยะเยือก
ถ้าหากรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมู่เฉียนซีกับซวนหยวนจิ่วเยี่ยแต่แรก ต่อให้นางมีความกล้ามากเป็นหมื่นเล่มเกวียน นางคงไม่กล้าที่จะกลั่นแกล้งให้มู่เฉียนซีถึงแก่ความตาย กระนั้นตระกูลโอวหยางก็คงจะไม่เป็นปฏิปักษ์กับตระกูลมู่
แต่ว่า… ทองคำพันชั่งนั้นก็ยากที่จะซื้อคำว่า ‘ถ้ารู้แต่แรก’
ทุกอย่างสายเกินแก้ไปแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวถามน้ำเสียงเย็นชา “บอกข้าสิว่าเขาคนนั้นเป็นใคร ขอแค่เจ้าบอกข้า นอกจากคนตระกูลโอวหยาง แม้แต่คนที่เคยมีความคิดที่จะฆ่าข้า ข้าก็จะไม่ไปยุ่ง”
— ฉวก! —
เสียงแหวกอากาศดังขึ้น มีบางอย่างพุ่งตรงเข้าใส่ลำคอโอวหยางเหว่ย
— ฉึก! —
ทว่าลูกธนูสีดำสนิทที่มีเป้าหมายสังหารปิดปาก ถูกกันไว้ได้โดยเยี่ยอ๋อง
“อ๊า!” ฉับพลันทั
