ท่านพี่หลี่ซางแล้ว ข้าจะทำอย่างสุดความสามารถข้าเลย”
“อืม ข้าเชื่อเจ้าหรูเหยียน ข้าเชื่อว่าเจ้าสามารถเอาชัยชนะมาได้และช่วยล้างความอับอายให้ข้า”
หลังจากที่การประลองของเยวี่ยเจ๋อจบลง การประลองคราต่อไปในวันพรุ่งรุ่งขึ้นจะเป็นมู่เฉียนซี นางต้องการล้างพิษออกก่อน
“เตรียมน้ำเย็นให้ข้าด้วย”
“ขอรับ”
มู่เฉียนซีถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ออกหมด ทอดกายลงไปแช่น้ำเย็นในอ่าง ถึงแม้ว่านางจะมีวิธีแก้พิษเบื้องต้น แต่ยาพิษก็ยังคงหลงเหลืออยู่เล็กน้อย พิษนี้จะสามารถกำจัดได้โดยการแช่น้ำเย็นข้ามคืนหนึ่งคืนเท่านั้น
ขณะที่นางเพิ่งจะลงไปแช่น้ำได้ไม่นาน ฉับพลันทันใดบรรยากาศโดยรอบเย็นยะเยือกราวกับอุณหภูมิลดต่ำลง บุรุษที่น่ากลัวราวอสุราปรากฏตัวขึ้นภายในห้องนาง
“ออกมา” เขาพ่นคำพูดเย็นชาสองคำ
มุมปากมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย “จิ่วเยี่ย ข้ากำลังแช่กายอยู่ เจ้าจะให้ข้าออกไปอย่างไรล่ะ ?”
เยี่ยอ๋องเป็นคนที่ไม่ชอบให้ผู้ใดขัดคำสั่ง แม้แต่คนพิเศษของเขาที่อยู่ตรงหน้าในเวลานี้ก็ไม่เว้น จากนั้น ร่างเขากะพริบ ยื่นมือไปคว้าร่างของนางออกมาจากอ่าง
— ซ่า! —
น้ำจำนวนนับไม่ถ้วนกระเซ็นออกมา
เนื้อนวลขาวผ่องดั่งหยกขาวกับท่าทีของนางที่อยู่ตรงหน้า ทำให้อารมณ์ที่เก็บกดอยู่ส่วนลึกของเขานั้นเผยออกมาทันใด
มู่เฉียนซีรู้สึกโกรธและอับอาย นางไม่สนใจอีกแล้วว่าบุรุษที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้จะน่ากลัวเพียงใด ง้างมือเตรียมตบใบหน้าเขา ทว่าจิ่วเยี่ยรั้งมือนางเอาไว้
