อนไหวเบา ๆ เสียงอันมั่นใจตะโกนขึ้น
“โล่วิญญาณวารี!”
พลังกระบี่พิฆาตโดนคลื่นวารีอันอ่อนโยนนั้นสกัดกั้นไว้ได้
“นี่เป็นความแตกต่างระหว่างผู้บำเพ็ญภูตกับจอมภูต คุณหนูใหญ่โอวหยางมิอาจเอาชนะได้”
“จริงแท้! มิใช่ทุกคนที่จะเปลี่ยนไปมากเหมือนท่านผู้นำตระกูลมู่ผู้นี้ ความท้าทายอย่างก้าวกระโดดนี้ง่ายดายสำหรับนางนัก”
ความแข็งแกร่งนี้ของมู่เฉียนซีเกินความคาดหมายของโอวหยางเหว่ย โอวหยางเหว่ยกัดฟันแน่น ‘ไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด ต่อให้ต้องตายข้าก็จะลากเจ้าลงนรกไปกับข้าด้วย!’
โอวหยางเหว่ยพุ่งเข้าหามู่เฉียนซีอีกครั้ง ขณะเดียวกันมู่เฉียนซีรวบรวมพลังวิญญาณวารีเข้าด้วยกันพลันพุ่งร่างไปที่โอวหยางเหว่ย
“ห่าฝนบุปผา!”
— ซ่า! —
เมื่อเผชิญกับการโจมตีของมู่เฉียนซี โอวหยางเหว่ยไม่หลบหลีก นางพุ่งไปหามู่เฉียนซีโดยตรง อึดใจต่อมาเสื้อผ้าอาภรณ์โอวหยางเหว่ยฉีกขาด เผยให้เห็นชุดเกราะสีทองอ่อนภายใน
“สวรรค์! นั่นมันเกราะวิญญาณ! คิดไม่ถึงเลยว่าคุณหนูใหญ่โอวหยางจะเตรียมสิ่งนี้มาด้วย”
“นางเผยเกราะวิญญาณประชิดตัวมู่เฉียนซีเช่นนี้ตั้งใจจะต่อสู้ระยะประชิดรึ ?”
ลมฝ่ามือที่รุนแรงของโอวหยางเหว่ยชิดร่างมู่เฉียนซีมากเสียจนมู่เฉียนซีต้องพัวพันอยู่กับการต่อสู้ระยะประชิดอย่างรวดเร็ว ฝีมือต่อสู้ระยะประชิดของโอวหยางเหว่ยนั้นยอดเยี่ยมยิ่งนัก
— ปัง! —
มีดจำนวนนับไม่ถ้วนของมู่เฉียนพุ่งไปอย่างน่าสังเวช ทำให้ร่างของโอวหยางเหว่ยล้มลงไปกับพื้นทั