“ของที่ซีเอ๋อร์นำมา นั่นก็เป็นของของตระกูลมู่ข้า หากซีเอ๋อร์ไม่อนุญาต ห้ามใครแตะต้องทั้งนั้น” น้ำเสียงมู่อวู่ซวงเย็นยะเยือก
โอวหยางเฉียงบันดาลโทสะ กล่าวอย่างเกรี้ยวกราด “มู่เฉียนซีเจ้าคนไร้ยางอาย เอาชีวิตน้องสาวข้ามาเป็นตัวประกันเพื่อเอาสมุนไพรวิญญาณจํานวนมากจากตระกูลโอวหยางของข้าไป วันนี้ข้าจะเอามันคืน ไม่มีอะไรผิด หากพวกเจ้าอยากเอาตัวรอดก็รีบนำกลับมาคืนซะ”
จี้ข่ายกล่าว โกรธเกรี้ยวไม่แพ้กัน “ตระกูลมู่ของพวกเจ้าให้เงินราชวงศ์เพื่อซื้อยาจักรพรรดิหวงหลัวตานระดับเจ็ด ยั่วโมโหข้าสำนักนิกายเพลิงไฟเป็นที่สุด นําสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นออกมาเป็นค่าตอบแทนให้กับสำนักนิกายเพลิงไฟเสีย มิเช่นนั้นอย่าหาว่าพวกข้าสํานักนิกายเพลิงไฟไม่เกรงใจตระกูลมู่”
“เหอะ! ข้าอยากเห็นเสียจริงว่าเจ้าจะไม่เกรงใจตระกูลมู่อย่างไร” กล่าวจบมู่อวู่ซวงลงมือกับจี้ข่ายอย่างดุดัน
การโจมตีของมู่อวู่ซวง ใช่ว่าจะไม่สามารถต้านทานการโจมตีของจี้ข่ายที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ราชาแห่งภูตระดับหนึ่งได้
โอวหยางเฉียงกรุ่นโกรธ ตะคอกขึ้น “มู่อวู่ซวง! เจ้ากล้าลงมือกับลูกศิษย์สายตรงของผู้เฒ่าสามแห่งสำนักนิกายเพลิงไฟรึ ?! ช่างกล้าหาญเสียจริง”
ในตอนนั้นเอง ผู้เฒ่าทั้งสองปรากฏตัวขึ้นเพื่อหยุดการโจมตีของมู่อวู่ซวง สามกองกำลังปะทะกัน
— ตูม! ตูม! —
ดวงตาโอวหยางเฉียงส่องประกายเย็นยะเยือก ตระกูลมู่ผู้ต่ำต้อยล่วงเกินสำนักนิกายเพลิงไฟ มู่เฉียนซีเจ้าจะต้อง
