ู่ ดวงตานางเต็มไปด้วยความโกรธ “บัดซบ ใครมันกล้าลงมือในเมืองจื่อตูกับตระกูลมู่ของข้ากัน ? มันไม่สมควรจะมีชีวิตอยู่อีกต่อไป!”
ร่างสีม่วงพุ่งผ่านมาอย่างรวดเร็ว มู่เฉียนซีอุ้มเจ้าแมวอู๋ตี้กับเจ้าเสี่ยวหง หมูสีแดงตัวหนึ่งพุ่งไปยังจวนสกุลมู่ เมื่อไปถึงจวน เห็นว่าจวนสกุลมู่ได้กลายเป็นสนามรบนองเลือด ท่านอามู่อวู่ซวงของตนถูกสองผู้เฒ่าล้อมไว้ นางยิ่งเห็นยิ่งโกรธควบคุมอารมณ์ไม่อยู่
“บัดซบเอ๊ย! มู่อวู่ซวงผู้นี้คือราชายอดยุทธ์ขั้นสูงสุดระดับเก้า”
“เขาเก่งกาจนัก ดูไม่เหมือนคนตาบอดด้วยซ้ำ”
ทั้งสองคนไม่สามารถรับมือกับกระบวนท่าของมู่อวู่ซวงที่มองไม่เห็นและเคลื่อนไหวไม่สะดวกผู้นี้ได้เลย ความรู้สึกขายหน้าอย่างหาที่เปรียบมิได้พุ่งเข้าจู่โจมจิตใจ
“หยุด!”
ทันใดนั้นเอง เสียงเย็นชาดังออกมาจากจวนสกุลมู่
โอวหยางเฉียงกล่าววาจาเฉียบคม “มู่เฉียนซี ในที่สุดเจ้าก็กล้ามาปรากฏตัว”
จี้ข่ายเองก็มองมู่เฉียนซีอย่างละเอียด ต้องบอกเลยว่านางสง่างามโดนเด่นอย่างมาก เพียงมองสตรีตรงหน้า ประหนึ่งดอกไม้หมื่นดอกส่องประกายระยิบระยับออกมาจากในดวงตาของจี้ข่าย
“เจ้า… เจ้าคือผู้นำตระกูลมู่ มู่เฉียนซีรึ ?”
มู่เฉียนซี “ใช่ข้าเอง มาหาเรื่องตระกูลมู่ของข้า เจ้ามีอะไรจะอธิบายหรือไม่ ?”
จี้ข่ายมองมู่เฉียนซีก่อนจะกล่าวว่า “เจ้าให้เงินแก่ราชวงศ์ทำให้ข้าสูญเสียสิทธิ์ที่จะครอบครองยาจักรพรรดิหวงหลัวตานระดับเจ็ดไปอย่างน่าเสียดาย ข้ามาที่นี่เ
