นคนรบกวนเวลานอนของข้าละก็ ข้าก็คงจะไม่โกรธจนต้องลงมือกับนายท่าน ฮือ ๆ ๆ”
มู่เฉียนซี “เจ้านอนไปนานแค่ไหนแล้ว ?”
เจ้าหมูน้อยกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่นานเท่าไรนัก ก็แค่ไม่กี่หมื่นปีเท่านั้นเอง”
— เพี๊ยะ! —
มู่เฉียนซีนางตบก้นเจ้าหมูน้อยทันทีอย่างไม่เกรงใจ “เจ้าหลับมาเป็นหมื่น ๆ ปียังมีหน้ามาบอกข้าว่าเป็นแค่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่ง ตกลงแล้วเจ้าหลับเพื่อรักษาบาดแผลหรือแอบหลับเพราะความขี้เกียจกันแน่ ?”
เจ้าหมูน้อยยิ้ม แสร้งทำเป็นไร้เดียงสา “นายท่านปราดเปรื่องยิ่งนัก ข้าคิดไม่ถึงเลยว่านายท่านจะรู้ความจริง แท้ที่จริงแล้วจะบอกว่าข้าแอบนอนขี้เกียจก็ไม่ผิด อู๊ด ๆ”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้ว น่าหมั่นไส้นัก นางจับหูมัน หันไปกล่าวกับจิ่วเยี่ย “จิ่วเยี่ย เจ้าหมูตัวนี้มันกลับกลอกเชื่อถือไม่ได้ ข้าคืนกลับยกเลิกพันธสัญญาได้หรือไม่ ?”
“ได้ รอให้เจ้าแข็งแกร่งกว่ามันก่อน จากนั้นเจ้าก็เอามันทำเป็นหมูหันอาหารจานโปรดเจ้า”
เจ้าหมูน้อยได้ยินวาจาจิ่วเยี่ย เกิดกลัวจนตัวสั่น รีบให้คำมั่นสัญญา “นายท่าน ขอสัญญาว่าข้าจะรีบรักษาตัวและจะไม่นอนขี้เกียจอีกแล้ว นายท่านอย่าคิดกินข้าเลยนะ”
อู๋ตี้ เจ้าเหมียวสัตว์พันธสัญญาตัวแรกเข้ามาทำพันธสัญญากับนางด้วยตัวมันเอง มันจัดได้ว่าน่ารักทว่าชอบขโมยกินผลึกวิญญาณ ส่วนสัตว์พันธสัญญาตัวนี้ เมื่อปรากฏตัวออกมา มันแสดงความบ้าคลั่งในทุก ๆ รูปแบบ มู่เฉียนซียังไม่อยากจะเชื่อว่าสุดท้ายแล้ว เจ้า
