มู่เฉียนซีกระตุกมุมปาก “ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะเป็นคนชอบซุบซิบข่าวลือเช่นนี้เยวี่ยเจ๋อ ไม่ว่าเขาจะชอบบุรุษหรือสตรี มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับอะไรกับเจ้า”
“แต่ว่าเขาเป็นคู่หมั้นของพี่ใหญ่ แล้วเขากลับชอบบุรุษ…”
“พระราชโองการของซวนหยวนจือ เจ้าคิดว่าข้าจะคิดจริงจังรึ ?” มู่เฉียนซีถามกลับ
ได้ยินวาจามู่เฉียนซี หัวใจเยวี่ยเจ๋อพลันกระฉับกระเฉงขึ้นมาทันใด ในงานเลี้ยงองค์ไทเฮา พี่ใหญ่ของเขานั้นต้องรับพระราชโองการให้สมรสกับเยี่ยอ๋อง ส่วนตนเองไม่สามารที่จะทำอะไรได้ ได้แต่หงุดหงิดงุ่นง่านใจ บัดนี้องค์ชายเยี่ยก็ชอบบุรุษ ส่วนพี่ใหญ่นั้นก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรในเรื่องของงานแต่งงานนัก เช่นนั้นทุกสิ่งอย่างก็คงจะเป็นปกติได้เหมือนก่อนหน้านี้ แต่องค์ชายเยี่ย ในเมื่อชอบบุรุษแล้ว เหตุใดจึงยังมายุ่งกับพี่ใหญ่ ?
เยี่ยอ๋องชอบบุรุษเห็น ๆ เหตุใดจึงยังมายุ่งกับพี่ใหญ่ ? แต่อย่างไรการที่ได้รู้ว่าเยี่ยอ๋องชอบบุรุษก็เป็นเรื่องที่ทำให้เขารู้สึกปีติยินดี
เหมืองวิญญาณอยู่ไม่ไกลจากเมืองจื่อตูนัก ชั้นนอกของเหมืองถูกซวนหยวนจือขุดไปจนว่างเปล่า และภายในก็ถูกปิดตายด้วยหินแข็ง ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีด้วยอะไรก็ไม่สามารถทำให้มันเปิดออกได้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “เยวี่ยเจ๋อ เจ้าลองดูสิ ”
“ได้เลยพี่ใหญ่”
— ตูม! —
เยวี่ยเจ๋อพยายามอย่างสุดกําลัง หินก้อนนั้นก็ยังไม่สั่นคลอน มู่เฉียนซีขมวดคิ้วมองหินแข็งทื่อ กล่าวว่า “จะต้องมีปีศาจเป็นแน่ เมื่
