ึกไม่พอใจจิ่วเยี่ยมากขึ้นไปทุกที …ทว่าเมื่อได้รับข่าวว่าตระกูลมู่พ่ายแพ้ อารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นมาก
มู่เฉียนซีให้คนซื้อของบางอย่าง หิน ถ่าน และอื่น ๆ หลายวันมานี้ไม่ได้ปรุงยาเลย แต่กําลังสร้างความสนุกแปลก ๆ
“เยวี่ยเจ๋อ ทําตามวิธีของข้า เอาไปลองระเบิดหินที่เหมืองวิญญาณดูสิ”
เยวี่ยเจ๋อถือของสีดํานั้นไว้ กล่าวว่า “พี่ใหญ่ ของดํานี้เป็นอาวุธวิญญาณก็ไม่ใช่ จะสามารถระเบิดหินแข็งของเหมืองวิญญาณได้จริงหรือ ?”
มู่เฉียนซี “แม้ว่านี่จะไม่ใช่อาวุธวิญญาณ แต่เจ้าก็อย่าได้ดูแคลนพลังของดินปืนสีดํา รีบบอกผลลัพธ์กับข้าด้วย ถึงเวลามันจะปะทุขึ้นก็ให้เจ้าออกไปไกล ๆ หน่อย อย่าให้โดนตัวเองบาดเจ็บ”
“ขอรับ” เยวี่ยเจ๋อรับคำ
— ตูม! ตูม! ตูม! —
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังสนั่นออกมาจากเหมืองวิญญาณ จากนั้นภูเขาก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ เยวี่ยเจ๋อบังเอิญโชคดีที่ตัวเองได้ยินคําพูดของพี่ใหญ่ เขารีบหลบไปไกล ไม่อย่างนั้นคงอยู่ในสภาพน่าสังเวชแล้ว
“เปิดแล้ว! เปิดแล้ว! คุณชายเยวี่ยระเบิดออกได้จริง ๆ” พลังของดินปืนสีดํากองนั้นแข็งแกร่งกว่าการโจมตีของราชาแห่งภูตเสียอีก ระเบิดจนหินแข็งแตกเป็นเสี่ยง ๆ แต่เห็นได้ชัดว่ามันยังไม่เพียงพอ หากคิดจะเข้าไปให้ลึก ก็ต้องขุดเข้าไปเรื่อย ๆ ถึงจะได้
เยวี่ยเจ๋อกล่าวขึ้นอย่างตื่นเต้น “ต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกกับพี่ใหญ่”
ในเมื่อมันได้ผล มู่เฉียนซีจึงได้ผสมดินดำขึ้นมากองหนึ่งแล้วให้คนนำมันไปส่ง หลังจ
