ั้น “ไป!” มู่เฉียนซีออกคำสั่ง นางรู้สึกว่ายิ่งเข้าไปข้างในลึกขึ้นก็ยิ่งเจอหยกวิญญาณมากขึ้นเรื่อย ๆ
อุณหภูมิเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ มู่อีและพวกมีพลังระดับราชาแห่งภูต สามารถใช้ปราณวิญญาณปกป้องตนเองได้ แต่ว่ามู่เฉียนซีนั้น… นางเป็นเพียงจอมภูตระดับหนึ่งน้องใหม่ จึงจำต้องใช้พลังวารีเรียกสายน้ำมาห่อหุ้มตัวของตนเองไว้
เมื่อถึงจุดสิ้นสุดของเส้นทาง มู่เฉียนซีก็ได้เห็นทะเลสาบขนาดใหญ่อยู่ใต้ดิน ทะเลสาบนี้ไม่ใช่ทะเลสาบที่เป็นน้ำ กลับเป็นทะเลสาบที่มีไฟลุกโชน
มู่อีกล่าวขึ้น “โอ้! คิดไม่ถึงเลยว่าพื้นที่เหมืองภายใต้การควบคุมของราชวงศ์ซวนหยวนจะมีสถานที่ที่วิเศษเช่นนี้อยู่”
ในทะเลสาบ ลาวากําลังพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง ดอกบัวสีแดงเพลิงประดับด้วยไฟลอยออกมาเมื่อลาวาพลุ่งพล่าน ดวงตาดำขลับของมู่เฉียนซีส่องประกายตื่นเต้น “นั่นมัน… บัวอัคคีสามก้าน”
ดอกบัวสามดอก กลีบดอกแต่ละกลีบใสราวกับคริสตัลเชื่อมต่อกัน หากมันไม่ใช่บัวอัคคีสามก้านแล้วมันจะคืออะไร ? นั่นเป็นสมุนไพรวิญญาณระดับเก้าที่หาได้ยากนัก! กลับได้มาเจอมันอยู่ที่นี่
“หากท่านผู้นำตระกูลต้องการสมุนไพรวิญญาณนั่น ข้าจะไปเอามาให้” มู่อีกล่าว เขาพุ่งไปยังทะเลสาบเพลิง ทันใดนั้นเสื้อผ้าของเขาก็ลุกโชนขึ้นมา พลังวิญญาณปกป้องร่างกายก็ยังไร้ประโยชน์
มู่เฉียนซีตะโกนเสียงเรียบ “มู่อี เจ้ากลับมานี่”
มู่อีตกใจเหงื่อแตกพลั่ก รีบถอยออกไป และเมื่อเขากลับออกมา กลายเป็นมนุษ
