หากตระกูลอวิ๋นกับตระกูลโอวหยางรู้ว่าซวนหยวนจือมีความแข็งแกร่งถึงราชายอดยุทธ์ระดับเก้าแล้วละก็ คงจะมิกล้าแย่งประมูลยาจักรพรรดิหวงหลัวตานระดับเจ็ดเป็นแน่
ถึงอย่างไรซวนหยวนจือเลือกที่จะปกปิดความลับนี้เอาไว้ซึ่งเขาปกปิดดีมาก แม้แต่คนฉลาดปราดเปรื่องอย่างพวกเขาก็มิอาจเดาได้ว่าความแข็งแกร่งของฮ่องเต้จะมากเยี่ยงนี้ เวลานี้ซวนหยวนจือรู้สึกเหมือนกรรมตามสนองก็มิปาน
ซวนหยวนหลี่ซางได้รับสัญญาณจากเสด็จพ่อของตน จากนั้นตะโกนราคาอีกครั้ง “สามสิบสองล้าน!”
โอวหยางจูไม่ยอมแพ้ ขานราคาไล่ตามไปติด ๆ “สามสิบสามล้าน!”
“สามสิบสี่ล้าน!” เสียงอวิ๋นซินหรานขานราคาสู้ เขาเองก็ใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ
การแย่งชิงกันสามตระกูลระหว่างฮ่องเต้แห่งแคว้นจื่อเยี่ยกับอีกสองตระกูลขุนนางเป็นไปอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ นี่ก็มิต่างกับการแสดงที่ยอดเยี่ยมอย่างหนึ่งเลย มันบันเทิงใจดีจนมู่เฉียนซีกล่าวขึ้นเบา ๆ “เหอะ ๆ ตื่นเต้นดีจริง ตระกูลอวิ๋นเป็นตระกูลขุนนางตระกูลหนึ่งที่ร่ำรวยได้ถึงเพียงนี้เชียวรึ ? ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยเห็นตระกูลอวิ๋นอยู่ในสายตา ดูเหมือนว่าแคว้นจื่อเยี่ยเป็นแคว้นเสือซุ่มมังกรซ่อนตัว ช่างมิง่ายต่อการรับมือเลย”
“จะเป็นไรไป เจ้ามีข้าทั้งคน อย่าลืมสิว่าเจ้าคือว่าที่พระชายาของข้า” จิ่วเยี่ยดึงร่างนางเข้ามากระซิบข้างหูเบา ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเขาไม่น่ากลัวพอที่จะทำให้ข้าตกใจหรอก”
การต่อสู้แย่งชิงประมูลยาด้านล่างนั้นยังคง
