วนหลี่ซางที่นั่งอยู่โดยมีผู้ที่อยู่ข้าง ๆ เขาคือฮ่องเต้แห่งแคว้นจื่อเยี่ย—ซวนหยวนจือ
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นถึงฮ่องเต้ ไม่ต้องลงมือประมูลเองแต่จะพึ่งพาบุตรชายเป็นคนลงมือประมูลแทน
“สิบล้านหนึ่งแสน!”
หลังจากซวนหยวนหลี่ซางให้ราคาแรก ผู้ที่เพิ่มราคาสูงกว่าคือโอวหยางจู แน่นอนว่าเมื่อฮ่องเต้ได้ยินเช่นนี้ สีหน้าพลันเคร่งขรึมขึ้นมาทันที ‘ตระกูลโอวหยางคิดจะก่อกบฏรึ ?!’
“สิบล้านสองแสน!”
“สิบล้านสามแสน!”
ต่อมาเศรษฐีตระกูลใหญ่ของแคว้นชิงก็เริ่มแข่งราคาจนเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดซวนหยวนหลี่ซางทนไม่ไหว ตะโกนราคาพุ่งสูงเสียดฟ้าออกไป
“สามสิบล้าน!”
ถึงอย่างไรมังกรก็ต้องเหนือกว่างู เหล่าบรรดาเศรษฐีตระกูลใหญ่แคว้นชิงต่างต้องก้มหน้ายอมแพ้กับราคาที่สูงลิ่วถึงเพียงนี้ พวกเขาเป็นเศรษฐีมีเงินก็จริง ทว่าการเดินทางมาไกลเช่นนี้พวกเขาไม่ได้นำเอาจำนวนมหาศาลเช่นนั้นติดตัวมาด้วย อีกทั้งพวกเขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าฮ่องเต้แห่งจื่อเยี่ยจะยอมขายโอรสของตัวเองเพื่อนำเงินทองมาประมูลในครั้งนี้ ช่างไร้ยางอายยิ่งนัก!
ทว่า… ในตอนที่ผู้คนอ้าปากค้างให้กับราคาประมูลสามสิบล้าน เสียงอันสดใสของใครบางคนดังก้องขึ้น “สามสิบเอ็ดล้าน”
ครั้งนี้ บุคคลที่เสนอราคา เป็นผู้ที่ไม่มีใครคาดคิดนั่นก็คือ คุณชายใหญ่แห่งตระกูลอวิ๋น—อวิ๋นซินหราน
ตระกูลอวิ๋นเป็นหนึ่งในสามของตระกูลราชวงศ์ ถึงแม้ว่าเป็นตระกูลขุนนางแต่ยศถาบรรดาศักดิ์มิได้น้อยหน้า
