“ใช่! กว่าสิบปีมานี้ ฝ่าบาททรงดีกับพวกเจ้าตระกูลมู่ไม่น้อย ตอนนี้เป็นเวลาที่ตระกูลมู่จะได้ทำหน้าที่ตอบแทนรับใช้ฝ่าบาทแล้ว
“…”
คนพวกนี้ล้วนแต่ไปกอดขาของซวนหยวนจือ พวกเขาไม่คิดเลยแม้เพียงนิดเดียวว่าการที่จักรพรรดิองค์หนึ่งต้องไปยืมเงินจากสามัญชน มันช่างเป็นเรื่องที่น่าอับอายเพียงใด
ราชทูตจากแคว้นชิงเก็บซ่อนความชิงชังที่มีต่อฮ่องเต้แคว้นจื่อเยี่ย ฮ่องเต้แห่งแคว้นจื่อเยี่ยหน้าด้านได้ถึงเพียงนี้เชียวรึ ? เพื่อประมูลยาจักรพรรดิระดับเจ็ด ยาจักรพรรดิหวงหลัวตาน เขาถึงกับสามารถยืมเงินจากผู้นำตระกูลมู่ในงานเลี้ยงวันคล้ายวันพระราชสมภพขององค์ไทเฮาได้ …ถ้าหากว่าเป็นฝ่าบาทของพวกเขา จะไม่มีทางทําเรื่องแบบนี้อย่างไม่ต้องสงสัย
มู่เฉียนซีคาดเดาไว้แล้วว่าซวนหยวนจือจะยืมเงินจากนาง แต่นางไม่เคยคิดเลยว่าซวนหยวนจือจะกล้ายืมเงินต่อหน้าผู้คนมากมายในงานเลี้ยงวันคล้ายวันพระราชสมภพขององค์ไทเฮา นางดูถูกหนังใบหน้าของซวนหยวนจือไปจริง ๆ!
องค์รัชทายาทแสดงความจริงใจของเขาออกมา ให้ความร่วมมือกับเสด็จพ่อของตน ซวนหยวนหลี่ซางยืนขึ้น กล่าวว่า “เสด็จพ่อ ข้านั้นชื่นชมซีเอ๋อร์มานานแล้ว โปรดพระราชทานงานอภิเษกสมรถแก่พวกเราเถอะ”
ถ้าหากมู่เฉียนซีกลายเป็นพระชายาขององค์รัชทายาทแล้ว ราชวงศ์จะนำเงินจากตระกูลมู่ของนางไปใช้ ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล
องค์ไทเฮามองซวนหยวนหลี่ซาง จากนั้นก็มองมู่เฉียนซีสลับกัน นางยิ้ม กล่าวว่า “ชายสง่าส
