มู่เฉียนซีแปลงร่างเป็นอาถิงอีกครั้ง นางมุ่งหน้าไปที่บ้านประมูลอันดับหนึ่ง ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกับท่านหมอไป๋ ท่านหมอไป๋บอกกับนางว่าน่าหลานอวี้กลับไปที่บ้านประมูลใหญ่แล้ว
“น่าหลานอวี้กลับไปแล้วรึ ?” มู่เฉียนซีเอ่ยถามหมอไป๋
หมอไป๋กล่าวถามบ้าง “คุณชายมู่ต้องการสิ่งใดหรือ ? ก่อนนายน้อยจะกลับไป นายน้อยกำชับว่าหากคุณชายมู่ต้องการสิ่งใดให้จัดหาให้คุณชายทันที”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเพียงต้องการนำยาลูกกลอนมาประมูลก็เท่านั้น ประกาศข่าวนี้ออกไปให้ทั่ว ดึงดูดคนใหญ่คนโตมาให้มากที่สุดยิ่งดี”
หมอไป๋ผงะไปชั่วครู่ จากนั้นกล่าวถามขึ้น “มิทราบว่าคุณชายจะประมูลยาลูกกลอนแขนงใดหรือ ?”
“ยาลูกกลอนระดับเจ็ด ยาจักรพรรดิหวงหลัวตาน”
หัวใจหมอไป๋สั่นสะท้านทันที “โอ้! คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นยาจักรพรรดิหวงหลัวตาน”
“ยานี้” มู่เฉียนซีหยิบเอายาลูกกลอนออกมาให้ท่านหมอไป๋ตรวจสอบดู หมอไป๋ตื่นเต้นจนแทบกระโดดโหยง “โอ้! นี่เป็นยาจักรพรรดิหวงหลัวตานระดับเจ็ดจริง ๆ ด้วย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าข้าจะมีวาสนาได้เห็นกับตาตัวเองเช่นนี้”
มู่เฉียนซีกล่าว “ยาจักรพรรดิหวงหลัวตานระดับเจ็ดนี้ สามารถทำให้ราชาแห่งภูตและราชายอดยุทธ์ระดับสูงสุดมีความมั่นใจห้าสิบส่วนในร้อยส่วนที่จะได้เป็นจักรพรรดิแห่งภูตหรือจักรพรรดิยอดยุทธ์ได้”
หมอไป๋ได้ยินวาจามู่ซี เขาก็ตกใจอย่างมาก “มีความมั่นใจห้าสิบส่วนในหนึ่งร้อย อย่างน้อยก็ต้องเป็นปรมาจารย์นักปรุงยา เกรงว่
