มู่เฉียนซี “ท่านอา ข้าจะเชื่อฟังท่าน แต่ท่านต้องอย่าปิดบังข้า หลังจากที่ข้ารักษาขาของท่านหายแล้ว ท่านต้องบอกกับข้าทั้งหมด”
มู่อวู่ซวงพยักหน้า “ได้”
แม้แต่ท่านพ่อก็ยังหาทางรักษาขาของเขาไม่ได้ มู่อวู่ซวงลอบถอนหายใจ แม้เขาจะมั่นใจในตัวซีเอ๋อร์ แต่ก็ต้องใช้เวลาอีกมาก และเพื่อเลี่ยงไม่ให้ซีเอ๋อร์สืบสาวราวเรื่อง เขาจึงยืดเวลาออกไปให้ได้มากที่สุด
มู่เฉียนซีถามขึ้น “ท่านอาคงไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม ? ถ้าไม่เป็นไรแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ ท่านอาจะได้พักผ่อน”
มู่อวู่ซวงพยักหน้า ยิ้มบาง ๆ ให้หลานสาว
ขณะที่พวกเขากําลังจะออกไป จิ่วเยี่ยก็เอื้อมมือออกไปหยุดพวกเขาไว้ พวกเขาอยู่ข้างในสามารถมองออกไปนอกค่ายกลได้อย่างชัดเจน แต่คนภายนอกกลับไม่สามารถรับรู้ถึงสถานการณ์ภายในได้ มู่เฉียนซีมองออกไปด้านนอก พบคนที่คุ้นเคยกําลังคิดหาวิธีทําลายค่ายกลของนางเพื่อที่จะเข้ามา คนผู้นั้นคือซวนหยวนจือ ฮ่องเต้แห่งแคว้นจื่อเยี่ย
— ตูม! —
เขาไม่สามารถหากุญแจสําคัญในการทําลายค่ายกลได้ ซวนหยวนจือใช้กําลังป่าเถื่อนโจมตีค่ายกลจนพื้นดินรอบ ๆ สั่นสะเทือน
มู่เฉียนซีคิ้วขมวดมุ่น ประหลาดใจเล็กน้อย
“ซวนหยวนจือมีความแข็งแกร่งระดับราชายอดยุทธ์อยู่ที่จุดสูงสุดระดับเก้า เขาไม่ได้ประกาศให้คนอื่นรู้ว่าเขามีความสามารถถึงขั้นนี้ เขาพยายามที่จะทุ่มเทดูแลแคว้นจื่อเยี่ย ละทิ้งการฝึกยุทธ์ หากที่ผ่านมาตลอดชีวิตเขาไม่ละทิ้งการฝึกฝนเลย มีหรือที่เ
