มู่ของพวกเขา
— ตุบตับ! ตุบตับ! —
เห็นได้อย่างชัดเจนว่าคนพวกนั้นไม่มีความสามารถที่เพียงพอ โดนพวกองครักษ์เงากระทืบเสียอ่วมอรทัยไปยกใหญ่
“เป็นฝ่ายพวกเจ้าเสียมากกว่า ที่ต้องนำเอาข้าวของมีค่าออกมาให้หมด” มู่เฉียนซีกล่าวพลางหัวเราะ
ท่านผู้นำตระกูลได้พูดไว้ มีแกะอ้วนมาเข้าปากถึงหน้าประตู มิใช่เพียงฆ่าเปล่า การออกปฏิบัติการใหญ่ครั้งนี้ หากไม่ได้เก็บลาภก้อนใหญ่ ก็คงจะต้องรู้สึกผิดต่อชื่อเสียงตระกูลมู่อันโด่งดังเสียแล้ว
โจรกระจอกพวกนั้นล้วนแต่อยากร้องไห้ออกมา “เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ? สรุปแล้วพวกเราเป็นคนมาปล้นหรือเป็นคนที่ถูกปล้นกัน เงินเพียงแค่นี้ พวกเจ้าตระกูลมู่ยังจะมาเอาจากเราอีกเรอะ ?!”
มู่อีตะโกนดุขึ้น “อย่ามามากวาจา ของมีค่าถ้าไม่มอบมาก็ตายซะ!”
ท้ายที่สุดพวกโจรก็ยอมเอาสมบัติที่มีทั้งตัวส่งออกมาให้ ตลอดทั้งทาง พวกเขาเจอกับคนพรรค์นี้ไม่น้อย ถึงแม้ว่าทรัพย์สมบัติของตระกูลมู่นั้นจะไม่มากมายไร้ผู้ใดเทียบ ทว่าก็ต้องส่องดูตนเองด้วยว่ามีความสามารถมากพอที่จะมาชิงมันไปได้หรือไม่
เห็นได้ชัดว่ามีคนที่ฉลาดอยู่ มันได้ส่งยอดฝีมือระดับราชาแห่งภูต และราชายอดยุทธ์มา เจอเช่นนี้ผู้นำตระกูลจึงได้สั่งให้ใช้การต่อสู้แบบตะลุมบอน อาวุธลับลอบสังหาร ยาพิษอะไรจำพวกนี้นำออกมาใช้ให้หมด ไม่ต้องกลัวว่าจะจัดการกับพวกมันไม่ได้
— บูม! —
ในตอนนี้เอง ที่ด้านนอกสู้กันชนิดที่ว่าเดือดเป็นไฟ ครานี้ต้องมาพบกับกลุ่มคู่ต่อสู้
