ยสายตาเจ้าเล่ห์ กล่าวว่า “เยี่ยอิง ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิดหรอก ข้าก็แค่มิชอบสตรีเพียงเท่านั้นเอง พวกเจ้าไปดูแลปรนนิบัติน่าหลานอวี้ผู้นั้นเถอะ”
มู่ซีกล่าวออกมาเช่นนี้ น่าหลานอวี้จะหลีกเลี่ยงได้อย่างไรล่ะ ?
“อ่า!”
สตรีผู้งดงามทั้งสี่ได้ยินวาจาคุณชายน้อยตรงหน้า ก็ตกอกตกใจเป็นอย่างมาก
บุรุษผู้งดงามดั่งสตรีผู้นี้ ที่แท้เขาเป็น…
ทว่า… เรื่องเช่นนี้ก็ถือว่าปกติ บุรุษหน้าตางดงามดั่งสตรี ผิวพรรณขาวผุดผ่องเป็นยองใย คงไม่มีสตรีใดโดนใจคุณชายท่านนี้แน่นอน
สตรีผู้งดงามทั้งสี่ทำได้เพียงจ้องมองน่าหลานอวี้ น่าหลานอวี้นั้นมองมู่เฉียนซีด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง เขาคิดไม่ถึงว่ามู่ซีจะไม่ชอบสตรี หรือว่ามู่ซีจะ…
หัวใจของน่าหลานอวี้เต้นแรง เขาเองก็ไม่เข้าใจตนเองเหมือนกันว่าเหตุใดในใจถึงได้รู้สึกเป็นสุขนัก
แต่เมื่อเห็นแววตาเจ้าเล่ห์ของมู่ซี น่าหลานอวี้ก็ไม่แน่ใจว่าคำพูดของเขาเป็นจริงหรือเท็จกันแน่
เมื่อเห็นเขาผลักไสสตรีทั้งสองให้ตนเช่นนี้แล้ว น่าหลานอวี้ก็กล่าวขึ้นว่า “จริง ๆ แล้วข้าก็มิชอบสตรีเช่นกัน”
— เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด! —
เมื่อได้ยินวาจานายน้อยน่าหลานอวี้ สตรีผู้งามทั้งสี่ก็ผุดลุกจากม้านั่งด้วยความตกใจพร้อม ๆ กัน ส่วนมู่ซีก็จ้องมองน่าหลานอวี้ด้วยความประหลาดใจยิ่ง
“น่าหลาน นี่เจ้าไม่ได้โกหกใช่ไหม ?”
น่าหลานอวี้ยิ้มอ่อน กล่าวว่า “ข้าจะโกหกสหายมู่ได้อย่างไรกันล่ะ ?”
สองสหายสบตากัน สตร