ไม่มีใครสามารถรอดพ้นการตามล่าตามสังหารของมนุษย์โครงกระดูกอเวจีไปได้ …มันเป็นตัวแทนของนรกอเวจี!
ชัดเจนแล้ว ซวนหยวนจิ่วเยี่ยต้องการปลิดชีพเขา!
เงาร่างสีดำปรากฏตัวลงมาอย่างสง่างามราวเทพปีศาจที่ลงมาจากสวรรค์ เขามาพร้อมกลิ่นอายความกระหายเลือดและการทำลายล้าง
“ซวนหยวนจิ่วเยี่ย บุรุษผู้อันตราย ท่านเข้าใกล้พี่ใหญ่ ท่านต้องการสิ่งใดหรือ ?” เยวี่ยเจ๋อกล่าวเสียงต่ำทุ้ม
แม้ความตายจะอยู่ตรงหน้า ทว่าเขาห่วงชีวิตของพี่ใหญ่มากกว่าห่วงชีวิตของตน
ดวงตาสีฟ้าของซวนหยวนจิ่วเยี่ยเริ่มเย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ “เจ้าเป็นห่วงนางขนาดนั้นเลยรึ ?”
“ใช่… หากท่านคิดจะทำร้ายพี่ใหญ่ ไม่ว่าท่านจะแข็งแกร่งมากเพียงใด ข้าก็จะไม่ยอมให้ท่านทำร้ายนางเด็ดขาด!”
เยวี่ยเจ๋อกำหมัดแน่น พยายามรวบรวมพลังทั้งหมดมาตรงมือ จากนั้นก็พุ่งตรงเข้าหาซวนหยวนจิ่วเยี่ย ทว่าก่อนจะถึงตัวเยี่ยอ๋อง เยวี่ยเจ๋อกลับถูกกั้นด้วยพลังที่มองไม่เห็น!
— ปัง! —
รูม่านตาของเยวี่ยเจ๋อสลัวลงอย่างฉับพลัน นี่เขากำลังจะตายใช่หรือไม่ ? ไม่นะ… เขายังอยากอยู่กับพี่ใหญ่ ยังอยากทำงานกับพี่ใหญ่ต่อไป
“เข้ามาสิ… อ่อนแอเกินไป” จิ่วเยี่ยแค่นเสียง
เยวี่ยเจ๋อสู้ยิบตา เหนื่อยล้าแรงกาย สุดท้ายก่อนที่เยวี่ยเจ๋อจะหมดสติ เขาได้ยินเพียงคำพูดเจ็ดคำนี้ ภายในคำพูดนี้ไม่แสดงให้รู้ถึงความรู้สึกใด ๆ เลย
……
มู่เฉียนซีเดินไปยังห้องถัดไป ภายในห้องมีบุรุษสวมหน้ากากนอนอยู่บนเตียง
“เขายังไม่ฟื้น
