— บูม! —
พลังอันรุนแรงทั้งสองเข้าปะทะกัน จังหวะนี้มู่เฉียนซีกระโจนออกมา เห็นได้ชัดว่านางที่มียาลูกกลอนอย่างเพียงพอ ฟื้นตัวได้ไวกว่าซวนหยวนหลี่ซาง นางฉวยโอกาสในตอนที่ซวนหยวนหลี่ซางยังไม่ทันรู้ตัวเข้าจู่โจม
มู่เฉียนซีตะเบ็งเสียงเยือกเย็น “ห่าฝนบุบผา!”
ธาตุวารีที่ยังคงหลงเหลือในกาอาศ กลั่นตัวราวกับเป็นลูกธนูคมกริบอีกครั้งหนึ่ง
— ฉึก! ฉึก! ฉึก! —
ลูกธนูดั่งสายฝนล่องลอยเต็มท้องนภา พุ่งไปทางซวนหยวนหลี่ซาง!
ด้วยการโจมตีถี่ดั่งสายฝนโปรย ต่อให้ซวนหยวนหลี่ซางใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อต้านไว้ ก็จะเป็นเหตุให้สิ้นเปลืองพลังวิญญาณอย่างไม่อาจจะฟื้นคืนดังเดิมได้ การป้องกันถูกทำลายลง
— ฟึ่บ! —
ธนูหลายดอกพุ่งเข้าปักร่างซวนหยวนหลี่ซาง โลหิตสด ๆ มากมายไหลออกจากบาดแผล ซวนหยวนหลี่ซางพลันใบหน้าเปลี่ยนเป็นขาวซีด
“ผนึกมังกรวารี!”
มู่เฉียนซีมิคิดหยุดการโจมตีไว้เพียงเท่านี้ ยังมีต่ออีกกระบวนพุ่งออกไป บรรดาผู้ชมปากอ้าตาค้าง กระซิบกระซาบกัน “ยังจะมีมาอีกกระบวน!”
— ปัง! —
ร่างซวนหยวนหลี่ซาง ถูกผนึกมังกรวารีซัดกระเด็นไปที่ขอบด้านหน้าเวทีประลองยุทธ์ ฉับพลันทันใดนั้นเวทีด้านล่างของตัวเขาแตกออกเสียแล้ว
“พรวด!” ซวนหยวนหลี่ซางกระอักเลือดกบปาก หน้าซีดเผือดแทบไร้สีเลือด
มู่เฉียนซียิ้มบาง ทว่าน้ำเสียงนางพึงพอใจ “เสียใจด้วยองค์รัชทายาท ท่านแพ้”
เกิดความโกลาหลในบรรดาผู้คน สนามประลองจินอู๋ถางเกิดความวุ่นวายขึ้นในทันใด
“อ