ับอีกสิบแผ่น ดอกบัวหิมะหมื่นปียี่สิบต้น…” เยวี่ยเจ๋อกล่าวอย่างสงบนิ่ง
เจ้าเด็กตระกูลเยวี่ยช่างบังอาจนัก! คาดไม่ถึงว่าแรงกดดันในตัวเขาจะไม่มีผลกับเยวี่ยเจ๋อ ซวนหยวนจือโกรธจนใบหน้าหม่นคล้ำ ดวงตาคู่นั้นประหนึ่งลุกเป็นไฟร้อน
มุมปากมู่เฉียนซีค่อย ๆ ยกยิ้ม หนุ่มน้อยคนใหม่ที่นางตามหามานี่คุณภาพไม่เลว!
หลังจากที่เยวี่ยเจ๋ออ่านรายการยาว ๆ เสร็จสิ้น มู่เฉียนซียิ้มตาหยีมองไปที่ซวนหยวนจือก่อนจะกล่าวว่า “ถึงอย่างไรก็เป็นเรื่องใหญ่ของประเทศ ฝ่าบาทยืมเงินไปไม่บอกข้าก็ไม่เป็นไร แต่หนี้เหล่านี้ฝ่าบาทต้องตัดสินใจให้แน่ชัดว่าจะคืนเมื่อใด ?”
ดวงตาของซวนหยวนจือฉายแววโมโหลุกโชน เจ้าเด็กผู้นำตระกูล มู่เฉียนซีผู้นี้สุดท้ายจะจบไม่จบ
เขารึอุตส่าห์ยอมถอยให้ถึงเพียงนี้ นางก็ยังไม่เห็นถึงความปรารถนาดี
แต่ซวนหยวนจือ เหตุใดจึงไม่คิดบ้างว่าแต่เดิมสิ่งของพวกนี้ก็เป็นทรัพย์สินของมู่เฉียนซีอยู่แล้ว
.
