่นอนว่าด้วยศักดิ์ท่านผู้นำตระกูลทำให้เจ้าสูงส่ง ทว่าแม้ฐานันดรของเจ้าจะสูงศักดิ์ อันใดผิดควรว่าไปตามผิด แม้เจ้าจะไร้ความผิดในการทำร้ายทหารรักษาการณ์ของวังหลวง แต่เจ้าเกือบสังหารหลี่อ๋อง ผู้เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของฝ่าบาท ความผิดนี้…”มู่หรูอวิ๋นไม่ทันพูดจบ มู่เฉียนซีหันไปบ่นกับซวนหยวนจือ“ฝ่าบาท องค์รัชทายาททำผิดก็มีความผิดเช่นเดียวกับสามัญชน นอกจากขาว หลี่อ๋องเองก็มีบางส่วนที่ดำ เขาลงมือทำร้ายข้า โชคดีที่ข้ามีความสามารถอยู่บ้าง ทว่ารถประจำตำแหน่งหัวหน้าตระกูลมู่ที่ข้าใช้มาสามปี กลับโดนหลี่อ๋องซัดเสียจนพัง ข้าต้องการค่าชดใช้จากเขา ข้าผิดหรืออย่างไร ?”.
มู่หรูอวิ๋นพูดไปก็ร้องไห้ไป น้ำตาใสไหลรินอาบแก้ม ปั้นใบหน้าแต่งแววตาหม่นเศร้า “ฮือ ๆ ๆ ซีเอ๋อร์ เจ้ามันไม่รักตระกูล เจ้ามันเห็นแก่ตัวทำอะไรไม่ยั้งคิด เจ้าจะต้องไม่ได้ตายดี”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วมุ่น เสียงเยียบเย็นดังลอดไรฟัน “ข้ามู่เฉียนซีเป็นผู้นำตระกูลมู่ ตำแหน่งข้าเป็นรองแค่เพียงฮ่องเต้ ข้ามีตำแหน่งเสมอเทียบกับองค์รัชทายาท ประโยคนี้ฮ่องเต้ พระองค์ทรงตรัสไว้เอง มาวันนี้ข้าเข้ามาในวัง ทหารรักษาการณ์พวกนั้นตาไม่ถึง กล้าที่จะมาขวางทางข้า ถือดีมาลงไม้ลงมือกับข้า ข้าไม่สับพวกมันเป็นชิ้นแล้วเอาไปโยนให้สุนัขกิน ก็นับว่าเมตตามากพอแล้ว… ข้ามู่เฉียนซีผู้นำตระกูลมู่ไปหมิ่นอำนาจราชวงศ์ตรงไหนหรือ ? หากข้าเป็นผู้เริ่มลงมือกระทำก่อน นั่นจึงเป็นกา