ะจายว่าเป็นผู้นอกคอกนอกกรอบ และถึงแม้ใบหน้าของนางจะดูเป็นมิตร แต่จิตใจนั้นช่างยากที่จะคาดเดา แม้แต่เขาเองก็ยังไม่อาจมองออกเลือดร้อนเยือกเย็น ไร้ความปราณีต่อศัตรู ดู ๆ แล้วนางค่อนข้างคล้ายคลึงกับมู่เฟิงอวิ๋นซวนหยวนจือทอดถอนใจ ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องสอบสวนทหารเหล่านี้ เขาเข้าใจในเรื่องนี้อย่างแจ่มแจ้งแล้วเหล่าทหารรักษาการณ์ถูกพวกตระกูลโอวหยางควบคุมอยู่ ได้รับคำสั่งจากโอวหยางเหว่ยให้ไปกลั่นแกล้งมู่เฉียนซี ถึงได้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมาดั่งที่เห็นที่เป็น หากย้อนไปทำการสืบสวนต่อไปอีก รังแต่จะเป็นการตบหน้าราชวงศ์และตระกูลโอวหยางเข้าเสียเปล่า ๆซวนหยวนจือกล่าวเสียงเย็น “ทหาร! เอาพวกที่ใส่ร้ายซีเอ๋อร์ออกไปตัดหัวให้หมด”แทบทุกผู้คน ณ ที่นั้นอ้าปากค้าง เดิมทีคิดว่ามู่เฉียนซีก่อความผิดร้ายแรงเสียแล้ว คาดไม่ถึงว่าท้ายที่สุดผู้ที่ได้รับโทษถึงตายกลับกลายเป็นทหารรักษาการณ์ของวังใบหน้าของโอวหยางจูหม่นคล้ำดำสนิทยิ่งกว่าก้นกระทะ เหตุใดนางมู่เฉียนซีถึงได้จัดการยากเย็นเช่นนี้ รอบนี้จะต้องปล่อยให้นางรอดคราวเคราะห์ไปเช่นนี้หรือ ?มู่หรูอวิ๋นโกรธเสียจนเท้าหยุดอยู่กับที่ไม่ได้เหมือนจะบิน นางกล่าวขึ้นว่า… “ซีเอ๋อร์ แน่นอนว่าด้วยศักดิ์ท่านผู้นำตระกูลทำให้เจ้าสูงส่ง ทว่าแม้ฐานันดรของเจ้าจะสูงศักดิ์ อันใดผิดควรว่าไปตามผิด แม้เจ้าจะไร้ความผิดในการทำร้ายทหารรักษาการณ์ของวังหลวง แต่เจ้าเกือบสังหารหลี่อ๋อง ผู้เ
