มาก ฮูหยินน้อยของท่านคงจะมีอยู่ไม่น้อย ท่านไม่ลองยืมนางมาสักหน่อยล่ะ”
สามปีที่ผ่านมา มู่หรูอวิ๋นได้เงินจากเจ้าของร่างเดิมไปไม่น้อย ใครอย่าได้มองว่ามู่หรูอวิ๋นที่ดูช่างอบอุ่นอ่อนโยนจะโง่เขลาเบาเล่ห์กล ที่ผ่านมาปัญญานางทำให้เงินที่กำอยู่ในมือนาง มีมากกว่าซวนหยวนหลี่เทียน ท่านอ๋องคนนี้มากมาย
“อวิ๋นเอ๋อร์” ซวนหยวนหลี่เทียนหันไปมองมู่หรูอวิ๋น กล่าวเรียกอย่างไม่แน่ใจ
มู่หรูอวิ๋นแสนจะเกลียดมาก! ให้ตายเถอะมู่เชียนซี! มาทำให้นางดูหมดสภาพแบบนั้นแล้วยังไม่ยอมปล่อยนางไป นางมู่นั่นเหตุใดจึงเหี้ยมโหดถึงเพียงนี้ ?
“อวิ๋นเอ๋อร์ หากเจ้ารักข้าก็จงนำเงินในแหวนมิตินั้นออกมาเถอะ มู่เฉียนซีสตรีเสียสตินี่ หากเกิดลงมือลงไม้ขึ้นมาจริง ๆ แล้วละก็ ไม่ใช่เรื่องดีเลย เจ้าอยากให้ข้าตายหรือ ?”
ตาย! เพียงคิดถึงคำนี้ มู่หรูอวิ๋นหวาดกลัว
ทุกวันนี้ที่นางพึ่งพาได้มีเพียงซวนหยวนหลี่เทียนเท่านั้น นอกจากซวนหยวนหลี่เทียนแล้ว ชายคนอื่นในแคว้นจื่อเยี่ยคงไม่มีใครยอมรับนางได้
หากซวนหยวนหลี่เทียนถูกมู่เฉียนซีสตรีบ้าระห่ำผู้นี้ทำให้เสียชีวิต หากเป็นเช่นนั้น… กลัวว่านางคงจะไร้ที่พึ่งแล้ว
มู่หรูอวิ๋นนำเงินของนางออกมาทั้งหมด รวมกันแล้วมีถึงสองแสนกว่าเหรียญทองคำ
แม้แต่ซวนหยวนหลี่เทียนก็ยังไม่อยากที่จะเชื่อว่า นางมีเงินมากมายถึงเพียงนี้เชียว อันที่จริงเหมือนจะมีมากกว่าเขาเสียอีก
แต่ว่าหญิงสาวที่อ่อนโยนช่างเอาใจคนนี้ กลับไม่เคยพู
