ญญาหนี้ไว้
“โดยรวมแล้ว ซวนหยวนหลี่เทียนติดหนี้มู่เฉียนซีเจ็ดแสนเหรียญทองคำ จะต้องจ่ายให้หมดภายในหนึ่งเดือน ถ้าเกินไปแม้เพียงหนึ่งวัน ให้เพิ่มอีกหมื่นเหรียญในทุกหนึ่งวัน”
เห็นบรรทัดนี้แล้ว ซวนหยวนหลี่เทียนแทบอยากจะเป็นลมล้มพับดั่งสตรี ‘ให้ตายเถอะมู่เฉียนซี! เจ้าทำเช่นนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการปล้นข้าเลย’
“ลงชื่อได้แล้ว” มู่เฉียนซีสั่งเสียงกร้าว
ซวนหยวนหลี่เทียนกัดฟัน ในใจมีความไม่พอใจอัดแน่นอยู่มากมาย ท้ายที่สุดก็จำต้องลงชื่อในสัญญาหนี้นี้
มู่เฉียนซีเก็บสัญญาใบนั้นไว้ เงินค่ารถม้าคันใหม่ของนางได้รับถึงมือแล้ว สำหรับนาง แม้ว่าตระกูลมู่จะไม่ขาดแคลนเงิน แต่มีคนมาเสนอเงินจำนวนมากให้ถึงหน้าประตู ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดี อย่างไรก็ต้องรับไว้
“มู่เฉียนซี ตอนนี้เจ้าจะปล่อยข้าไปได้แล้วหรือยัง ?”
“ตอนนี้ยัง องครักษ์อารักขาวังหลวงพวกนี้แต่ละคนดุดันน่ากลัว ทำให้ข้าหวาดกลัวไปหมดแล้ว คงต้องรบกวนหลี่อ๋องส่งข้าเข้าวังเสียหน่อย” กล่าวจบ มู่เฉียนซีก็จับตัวหลี่อ๋องเข้าไปในพระราชวังทั้งแบบนี้ กลุ่มคนด้านหลังก็ตามเข้าไป ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไร
ชีวิตของท่านหลี่อ๋องอยู่ในกำมือของมู่เฉียนซี โอวหยางสือหลงอยากจะลงมือสั่งสอนนางเต็มแก่ แต่ก็ทำอะไรไปไม่ได้นอกเสียจากยืนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันมองดูนาง
สถานที่จัดงานเลี้ยงอาหารค่ำในวันเทศกาลจื่อหยวน จัดที่ตำหนักจื่อจีในวังหลวงจื่อเยี่ย
เหล่าขุนนางที่ถูกเชิญมา ผู้นำจากตระกูลต่
