กันหมด
หนึ่งสนามการประลองที่ดีที่สุด ได้มีน้องชาย ได้ทองคำไปไม่น้อย ทั้งยังได้ประลองการต่อสู้ ได้รับผลประโยชน์ไม่เลวจริง ๆ
ทุกวันนี้… คนของแคว้นจื่อต่างไม่กล้ามองว่ามู่เฉียนซีเป็นคนที่ไร้ความสามารถแล้ว ฝีมือราวกับปีศาจขนาดนี้ หากนับให้เป็นคนไร้ความสามารถ คนอื่นจะยังมีหน้ามีชีวิตอยู่อีกหรือ ?
……
โอวหยางเหว่ยโมโหจนหน้าเขียว
“ต้องไม่ให้มู่เฉียนซีกำเริบเสิบสานต่อไป ถ้านางได้กินเม็ดยาระดับสูงทุกวัน ครึ่งปีหลัง ความสามารถของนางต้องนำข้าเป็นแน่ ข้าจะไม่ยอมให้เรื่องเช่นนั้นเกิดขึ้นเป็นอันขาด” โอวหยางเหว่ยกล่าวด้วยความอาฆาตแค้น
……
ทั้งปรุงยาทั้งบ่มเพาะ ทำทั้งสองอย่างไป มู่เฉียนซีดำเนินชีวิตในแต่ละวันได้ราบรื่นดี
มีสิ่งเดียวที่เสียดายคือยังต้องการสมุนไพรวิญญาณบางชนิดเพื่อมารักษาดวงตาของท่านอาเล็ก แต่ยังไม่มีข่าวคราวมา
“ท่านผู้นำตระกูล วันมะรืนเป็นเทศกาลจื่อหยวน ฮ่องเต้ได้จัดงานเลี้ยงเย็นที่ราชวัง มีบัตรเชิญส่งมา ท่านผู้นำจะไปหรือไม่ ?”
ฮ่องเต้เชื้อเชิญ ถึงอย่างไร นั่นเป็นราชโองการ ไม่ไปก็เหมือนขัดคำสั่งราชโองการ มีความผิดโทษฐานหมิ่นเบื้องสูง ต้องประหารเก้าชั่วโคตร
แต่สถานภาพของตระกูลมู่ค่อนข้างพิเศษ หากมู่เฉียนซีบอกว่าไม่ไป มู่อวู่ซวงก็จะหาวิธีการที่ไม่ให้คนในวังมาวุ่นวายกับนาง
มู่เฉียนซีกล่าว “ไปสิ ข้าไป งานเลี้ยงเย็นในวันเทศกาลจื่อหยวน เรื่องคึกคักขนาดนี้ ข้า ผู้นำตระกูลมู่จะไม่ไปร่วมได้อ
