โอวหยางเหว่ยที่มาในวันนี้ เพื่อมาดูคนไร้ความสามารถอย่างมู่เฉียนซี ว่าครั้งก่อนยังไม่ตาย หลังจากนั้นนิสัยกลับเปลี่ยนไป ไม่คิดว่ารอมาตั้งนานคนผู้นั้นก็ยังไม่ปรากฏตัวออกมา
ตอนนี้เอง ร่างบางในชุดกระโปรงยาวผ้าแพรสีม่วงอ่อนปรากฏกายขึ้นท่ามกลางสายตาผู้คน
“ว้าว!”
เพียงได้เห็นโฉมหน้าของนาง ทุกคนต่างสูดลมเย็นเข้าปอดไป
หญิงคนนั้นงดงามเหมือนดังภาพวาด ไม่ตกแต่งใบหน้า แต่เหนือกว่าหญิงงามนับไม่ถ้วน เป็นมู่เฉียนซีจริงหรือ ?
เมื่อก่อนนางแต่งหน้าตาทาปากเข้ม เหมือนอย่างกับเอาแป้งผัดหน้าทุกรูปแบบที่มีฉาบลงบนใบหน้าให้หมดในคราเดียว นี่คือผู้นำตระกูลมู่ มู่เฉียนซีผู้หยาบคายคนนั้นจริง ๆ หรือ ?
เยวี่ยเจ๋ออึ้งไปสักพัก ตั้งแต่เกิดมาเป็นคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเยวี่ย เขาพบเจอสาวงามมาไม่น้อย แต่เมื่อเทียบกับหญิงสาวที่อยู่ต่อหน้านี้ กลับไม่สามารถเทียบกันได้เลยแม้เพียงนิด
รูปหน้าของนางวิจิตรงดงาม ผิวพรรณนวลเนียนขาวดั่งเช่นหิมะ ผิวอ่อนเยาว์บอบบางดูชุ่มชื้นสุขภาพดีราวกับว่าถ้าได้บีบก็อาจมีน้ำไหลออกมา ผิวพรรณช่างเปล่งปลั่งยิ่งนัก
ดวงตาคู่นั้นเสมือนดวงดาวส่องแสงระยิบระยับยามราตรี เพียงมองแวบเดียวสามารถทำให้ผู้คนที่พบเห็นหลงใหลได้โดยไม่ทันตั้งตัว
จมูกโด่งอันจิ้มลิ้ม ดูโค้งมนสวยงาม ริมฝีปากสีเชอร์รี่เปรียบเสมือนกลีบดอกไม้งามก็ไม่ปาน
ผมสีดำของนางสยายลงมาที่ด้านหลังดูสง่างามเสมือนผ้าเนื้อดี การเคลื่อนกายนุ่มนวลเหมือนดังสายเ
