“พวกข้า… พวกข้าเป็นเพียงองครักษ์ขององค์หญิง ได้รับคำสั่งจากองค์หญิงแปดให้มาแก้แค้นแทนนาง”
“อ๊าก! อ๊าก! อ๊าก! เจ้าจะแก้แค้นต้องไปหาองค์หญิงแปดสิ พวกข้า…”
“ที่แท้ก็เป็นองค์หญิงแปด” มู่เฉียนซียกยิ้มมุมปาก พวกเขาหยุดจากอาการเจ็บปวดทิ่มแทงลึกถึงกระดูก
มู่เฉียนซีมองพวกเขาพร้อมถามกลับ “องค์หญิงแปดอยากจะแก้แค้นข้าอย่างไร ? บอกมาให้หมด!”
“องค์หญิงแปดบอกว่าจะให้เจ้าถูก เอ่อ… ย่ำยี… หลังจากนั้นก็ให้สัตว์วิญญาณที่ดุร้ายที่สุดในป่าเทียนหวงจับเจ้าฉีกแยกร่าง”
“อืม ข้าฟังจบแล้ว พวกเจ้าหมดประโยชน์ก็หายไปได้แล้ว ไป… จงหายไปอย่างถาวร” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา สะบัดมือเพียงครั้งเดียวก็มีผงขาวลอยมาที่ตัวพวกเขาทั้งห้า
ยามลมพัดผ่าน บนพื้นไม่ได้ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้ หมอยาพิษปีศาจสาวเสมือนอสุรกายที่ฆ่าคนได้อย่างไร้ร่องรอย
“โฮก!”
ตอนที่มู่เฉียนซีกำลังเก็บสมุนไพรวิญญาณอยู่นั้น ก็มีสัตว์วิญญาณขั้นหนึ่งที่คอยดูแลเฝ้าอยู่วิ่งเข้ามา
มู่เฉียนซียิ้มกริ่มชอบใจ “ฮิ ๆ ดีจริง มาได้จังหวะพอดี”
ร่างของนางราวเสือชีต้าร์ ทันทีที่พบเจอสัตว์วิญญาณระดับหนึ่ง นางก็พุ่งทะยานเข้าไปโจมตี
— ปัง! —
แต่ละกระบวนท่า แต่ละท่าทางดูงดงามราวกับคำนวณไว้แล้ว ทุกอย่างจู่โจมจนวัวหยินหนิวมึนงงไร้ทิศทาง
“โฮก!” เสียงวัวหยินหนิวร้องอย่างเจ็บปวด เขาของมันถูกหักออกมาโดยมู่เฉียนซี
นางมองดูเขาวัวที่อยู่ในมือ “อืม… พอดีเลย สิ่งนี้สามา
