พ่อบ้านไป๋พูดจบก็ได้ยินเสียงนายท่านกล่าว “เพิ่มเงิน”
ยาเหย้าจี้นี้ประหลาดนัก เมื่อเห็นผู้เป็นนายมีท่าทีสนใจ พ่อบ้านไป๋ถึงกับตื่นเต้น
ทว่าสุดท้ายซวนหยวนจิ่วเยี่ยกลับเอ่ย “แต่ไม่จำเป็นต้องประมูล”
แข่งราคาแต่ไม่ประมูล นี่มันขุดหลุมดักองค์ชายรัชทายาทชัด ๆ
องค์รัชทายาทมักจะต้องการยั่วยุนายท่านอยู่บ่อยครั้ง แต่นายท่านไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย วันนี้นายท่านเป็นอะไรจึงสนใจอยากจะต่อกรกับเขาขึ้นมา
ไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็ต้องปฏิบัติตามคำสั่ง พ่อบ้านไป๋กล่าวออกไป… “เจ็ดแสนเหรียญ!”
ประกายเย็นวาบปรากฏในแววตาของซวนหยวนหลี่ซาง เป็นเขาจริง ๆ
ถึงแม้จะไม่สามารถต่อกรกับเขาซึ่ง ๆ หน้าได้ แต่ก็เพิ่มความยุ่งยากให้เขาคลายความเกลียดชังที่ตนมีลงไปได้เช่นกัน ดังนั้นซวนหยวนหลี่ซางจึงเพิ่มราคาขึ้นไปอีก
“แปดแสนเหรียญ!”
มู่เฉียนซีมึนงงไปชั่วขณะ คนของราชวงค์ฮุบเงินนางไปมากและซวนหยวนหลี่ซาง องค์รัชทายาทก็เป็นหนึ่งในนั้น นางวางแผนที่จะเพิ่มราคาขึ้นแข่งเพื่อหลอกเอาเงินของเขา ไม่คาดคิดว่าจะมีคนชิงลงมือก่อน
และเสียงนั้น… ไม่ใช่พ่อบ้านไป๋หรอกหรือ ?
จิ่วเยี่ยอยู่ห้องข้าง ๆ นี่เองรึ ?
“เก้าแสน!” พ่อบ้านไป๋กล่าวต่อ
“หนึ่งล้าน!” องค์รัชทายาทสู้ราคาด้วยน้ำเสียงทุ้ม จากนั้นเขามองขึ้นไปข้างบน เอ่ยปากขึ้นเสียงดัง “นี่คือราคาสูงสุดของข้าแล้ว หากน้องเก้าพอใจ สามารถเพิ่มราคาอีกได้”
“ซี้ดดดด!”
“เป็นเยี่ยอ๋องจริง ๆ”
“สวรร
