านปรุงยาพิษ ข้ายังมีความสามารถทางด้านอื่นอีก เบิกตาของเจ้ารอดูแล้วกัน”
หลังจากพูดจบ มู่เฉียนซีก็หันหลังออกเดินไปทางห้องปรุงยา
หลิงซือหลินถึงกับชะงักเมื่อเห็นมู่เฉียนซี “ท่านผู้นำตระกูล เหตุใดท่านถึงมาที่นี่ได้ ?”
มู่เฉียนซียิ้ม “ข้าคันไม้คันมือใคร่จะหลอมยา เจ้าไปเตรียมของให้ข้าด้วย…”
“ขอรับ! เรายังมีเตาหลอมโอสถอยู่”
หลิงซือหลินทำงานเป็นผู้ช่วยอยู่ห้องยามาสองสามปี ย่อมมีความคุ้นเคยกับห้องยา ใช้เวลาเพียงไม่นานก็เตรียมของเสร็จ
“ท่านผู้นำตระกูล ทุกอย่างเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว”
“จุดไฟ”
“ขอรับ”
หลังจากนั้น หลิงซือหลินก็พบเห็นฉากมหัศจรรย์ ท่านผู้นำตระกูลกำลังหลอมยา!
อย่างไรก็ตาม วิธีการหลอมยาของท่านผู้นำตระกูลไม่เหมือนกับการหลอมยาของหมอยาท่านอื่น ช่างเหนือล้ำกว่าไม่ผิดไปจากการแสดงที่อลังการ
ขณะที่มู่เฉียนซีเตรียมใส่หยดน้ำค้างเพิ่ม อาถิงก็พูดขึ้นมาว่า… “เจ้าสามารถใช้น้ำอมฤตได้ เหตุใดจึงยังใช้น้ำที่คนธรรมดาใช้มาหลอมยาอีก เดิมทีระดับสิ่งที่เจ้าหลอมก็ต่ำพอแล้ว หากเจ้ายังเลือกใช้น้ำธรรมดา ก็ยิ่งเป็นการลดคุณภาพยาลง”
แม้อาถิงจะปากเป็นพิษ คำเตือนเขาก็มีประโยชน์ทุกครั้ง
มู่เฉียนซีเรียกใช้แหวนมังกรเทพวารีดึงพลังธาตุวารี สายน้ำเปลี่ยนร่างเป็นมังกรพุ่งเข้าไปในเตาหลอม
“งดงามมาก!” หลิงซือหลินจ้องมองมังกรวารีสีฟ้าอย่างตะลึงลาน แท้จริงแล้วท่านผู้นำตระกูลยังเป็นนักปรุงยาธาตุวารี
โดยทั่วไปผู้ปรุงยาส่ว
