กษณ์ของข้าเรอะ ?” อาถิงโมโห
“ก็มีบ้าง”
“ถ้างั้นเจ้าก็ใช้ใบหน้าเดิมไปเลยไป! การปลอมตัวไม่มีประโยชน์อันใดแล้ว เมื่อถึงตอนนั้นคนทั้งใต้หล้าคงรู้ว่าผู้นำตระกูลมู่มีความสามารถปรุงยาอันแสนวิเศษนี้ เจ้าก็รอตกเป็นเป้าหมายให้คนมากมาย”
ยิ่งอยู่สูงก็ย่อมมีคนอิจฉาอยากทำลาย!
โดยเฉพาะยิ่งในกรณีที่ไม่มีความแข็งแกร่งเพียงพอ การเปิดเผยความสามารถมากเกินไปทำให้มีอันตรายมาถึงตนได้อย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวไปยิ้มไป “ข้าจะรังเกียจรูปร่างหน้าตาของเจ้าได้อย่างไร ข้าเพียงรู้สึกว่าอาถิง เจ้านั้นงดงามเกินไป กลัวว่าเปลี่ยนเป็นใบหน้าของเจ้า ข้าจะรู้สึกกดดัน”
“เชอะ! เจ้ารู้ตัวก็ดีแล้ว เห็นแก่เจ้าที่มีพันธสัญญากับข้า ข้าจะช่วยเจ้าอีกแรง แม้จะทำให้ข้าเสียหน้า ข้าก็ยอมรับ”
มู่เฉียนซีมุมปากกระตุก หลังจากทำพันธสัญญากับเจ้านี่มาสักพักก็รู้นิสัยของเขาดี หากเขาถูกยกยอเมื่อใด ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ไม่ถือสา
“เชื่อมกับจิตของข้าสิ ข้าจะให้เจ้าเปลี่ยนเป็นข้า”
“ได้”
ลำแสงสีเขียวอ่อนครอบคลุมร่างของมู่เฉียนซีทั้งร่าง รูปร่างนางพลันเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว
มองดูตนเองในกระจก มู่เฉียนซีได้แต่คิดในใจ ‘เหมือนปีศาจตัวเป็น ๆ นี่เอง’
ผมยาวสีเขียวเทาพาดยาวลงมาประบ่าดั่งเส้นไหม คิ้วเข้มสีหมึกโค้งงามได้ทรงราวภาพวาด ริมฝีปากแดงระเรื่อดั่งผลอิงเถา ผิวขาวผ่องดั่งหิมะ ขนตายามกระพือกะพริบเสมือนปีกผีเสื้อยามโผบินก็ไม่ปาน
ดวงตาสีเขียวอ่
