เป็นไปได้ไหมที่ท่านสติเลอะเลือนจนหลงลืม สมุนไพรวิญญาณที่ท่านพ่อทิ้งไว้ให้ข้าได้ถูกมู่หรูเหยียนและมู่หรูอวิ๋นหลานสาวของพวกท่านเอาไปแล้ว และส่วนที่เหลือก็กลายเป็นค่าสินสอดถูกเก็บไว้ในท้องพระคลัง ตัวข้าล้วนไม่มีสิ่งของเหล่านี้”
“เช่นนั้น… หากคุณชายสามยื่นมือเข้าช่วย ผู้นำตระกูลจะทำอย่างไร ?” ผู้เฒ่าใหญ่เอ่ยถาม
“วางใจได้ มันเป็นเพียงแค่ทองคำสามล้านเหรียญ ข้าผู้นำตระกูลคนเดียวก็หาได้โดยง่าย ไม่จำเป็นต้องไปรบกวนท่านอาเล็กหรอก” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างมั่นใจ แววตาประกายระยิบ
ไม่มีใครเชื่อ แม้แต่ผู้เฒ่าเก้าเองก็ไม่เชื่อว่าเพียงนางคนเดียวจะสามารถหาเงินได้เป็นจำนวนมากในเวลาระยะสั้น ๆ
นอกจากคุณชายสามแล้ว ด้วยชื่อเสียงอันโด่งดังของมูเฉียนซีย่อมไม่มีใครอยากให้เงินนางหยิบยืมเยอะแยะขนาดนี้ ทั้งสมุนไพรวิญญาณต่าง ๆ นางก็ไม่มี
ผู้เฒ่าใหญ่ชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสียในใจสักพัก ก่อนตัดสินใจตอบตกลงในที่สุด
เด็กคนนี้นับวันยิ่งกล้าหาญมากขึ้น แต่นางหยิ่งผยองมากเกินไป ดูเหมือนจากที่นางวางเดิมพันอย่างหยิ่งผยอง เขาคงมองนางสูงไป
ผู้เฒ่าใหญ่กล่าวว่า… “เนื่องจากท่านผู้นำตระกูลสนใจ เช่นนั้นพวกเรามาพนันกัน! เพื่อป้องกันที่จะไม่ให้ผู้ใดผิดสัญญาในภายหลัง พวกเราควรเขียนเป็นลายลักษณ์อักษร”
เป็นเพราะก่อนหน้านี้มู่เฉียนซีใช้วิธีการไร้ยางอาย ผู้เฒ่าใหญ่จึงต้องรอบคอบระมัดระวังตน
มู่เฉียนซียิ้มไม่สะทกสะท้าน “ตกลง!”
ถึงชายชราไม่
