ตายเอง เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว”
มู่หรูอวิ๋นได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยแทรกขึ้น น้ำเสียงที่ใช้อ่อนหวานแสร้งห่วงใย
“เสี่ยวซี เจ้าอย่าดื้อรั้นอีกเลย ขอโทษท่านอ๋องเถิด เรื่องนี้ก็ถือว่าผ่านไป”
ซวนหยวนหลี่เทียนเมื่อได้ยินเสียงสตรีที่รัก ในใจก็เกิดความฮึกเหิม พลันเอ่ยเสียงกร้าว
“มู่เฉียนซี เจ้าใกล้จะตายอยู่แล้วยังปากดีอีก คอยดูวันนี้ข้าจะให้บทเรียนอันแสนเจ็บปวดแก่เจ้า”
ถึงก่อนหน้ามู่เฉียนซีจะลอบจู่โจมด้วยพลังมังกรวารีจนเอาชนะเขาได้อย่างราบคาบ แต่ยามนี้ฝ่ายของเขามีคนมากมายที่เป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูง หนทางที่นางจะเอาชนะคงเป็นไปได้ยาก
“โธ่เอ๊ย! หญิงอัปลักษณ์ รีบวางยาพิษฆ่าคนพวกนี้ให้ตายไปซะให้สิ้นซากสิ!”
อาถิงตะโกนขึ้น ด้วยเพราะได้ผูกพันธสัญญากับมู่เฉียนซีอย่างจำยอมไปแล้ว แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ดีว่าก่อนออกจากคฤหาสน์โครงกระดูก นางได้ตระเตรียมยาพิษไว้มากมาย แม้จะไม่รู้ว่ายาพิษเหล่านั้นจะถูกนำไปใช้ทำอะไร แต่ดูจากท่าที สตรีอัปลักษณ์คงต้องมีแผนการบางอย่าง และนางก็คงรับมือกับกากเดนเหล่านี้ได้ไม่ยาก
ขณะที่ซวนหยวนหลี่เทียนยังระเบิดโทสะไม่มีทีท่าจะหยุด มู่หรูอวิ๋นเองก็ยังคงทำทีอ้อนวอนเล่นบทคนดีมีเมตตา ทว่าน้ำเสียงที่ใช้กลับหาความจริงใจแทบไม่ได้
“ท่านพี่หลี่เทียน ท่านอย่าได้โมโหไปเลย เสี่ยวซีไม่รู้ประสา ท่านก็ปล่อยนางไปเถิด”
ซวนหยวนหลี่เทียนหลงในน้ำคำออดอ้อนน้ำเสียงอ้อนวอนนั้น ด้วยว่าเวทนาอวิ๋นเอ๋อร์ผ
