ห้องใดห้องหนึ่งเช่นกัน เขาจึงเดินต่อไปข้างหน้า
ทางด้านซ้ายเป็นห้องหมายเลขคี่ ได้แก่ 001, 003, 005 และอื่นๆ
ทางด้านขวาเป็นห้องเลขคู่ โจวเหวินตรวจสอบห้องแรกๆ สองสามห้องแล้ว พบว่าทุกห้องเปิดอยู่ สิ่งของภายในก็คล้ายคลึงกัน ไม่มีอะไรพิเศษเลยสักอย่าง แม้แต่สิ่งมีชีวิตก็ไม่มี
ประตูห้อง 007 ปิดอยู่ โจวเหวินเดินไปที่ประตูห้อง 007 สูดหายใจเข้าลึกๆ เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ จากนั้นเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตู ลองเปิดดู ปรากฏว่าประตูเปิดออกได้
ภายในประตูยังมีสิ่งเหล่านั้นอยู่ ไม่มีสิ่งมีชีวิต ไม่มีซากสิ่งมีชีวิต
“ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนเรือลำนี้จะหนีไปหมดแล้ว” โจวเหวินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เขาจึงได้แต่เดินต่อไปข้างหน้า หวังว่าจะเจอห้องของกัปตัน และบางทีอาจจะมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นบ้าง
แม้ว่าโจวเหวินจะรู้สึกว่าอาจไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ ในห้องโดยสารเหล่านี้ แต่เขาก็ยังคงตรวจสอบทีละห้องและไม่พลาดแม้แต่ห้องเดียว
โจวเหวินจะสแกนทุกห้องด้วยเครื่องมือตรวจสอบโดเมน เพื่อป้องกันไม่ให้พลาดสิ่งใดไป
“เฮ้ สิ่งนั้นดูคุ้นๆ นะ” คาโรเมนพูดขึ้นมาอย่างกระทันหันพลางมองไปรอบๆ ห้อง
“อะไรนะ คุ้นๆ เหรอ?” โจวเหวินหันหลังกลับไปมองห้องนี้ เขาเคยเห็นห้องนี้เมื่อกี้แล้ว และข้างในก็ไม่มีอะไรเลย
“คุณเห็นลวดลายที่สลักอยู่บนโต๊ะไหม? ลวดลายนั้นดูคุ้นๆ นะ” คาโรเมนกล่าวพลางเดินเข้าไป ตรงไปที่โต๊ะไม้ และจ้องมองลวดลายบนโต๊ะที่ดูเหมือ
