นจะเอาเรือลำนี้ออกไปดู” โจวเหวินกล่าว และพลังที่รวมตัวกันในโลกก็ฟาดฟันใส่ผลึกที่ห่อหุ้มเรือลำใหญ่
ผลึกนั้นถูกตัดโดยโจวเหวินโดยมีรอยแตก แต่สำหรับผลึกขนาดยักษ์นับพัน รอยแตกนี้ก็ไม่มีอะไรเลย
โจวเหวินไม่สนใจคาร์โลมอน เขาจดบันทึกความคิดของตัวเองแล้วสับหินคริสตัลในโลก หลังจากนั้นไม่นาน หินคริสตัลก็ถูกโจวเหวินสับลง
“เรือที่พังลำนี้มีอะไรพิเศษหรือเปล่า?” คาโรเมนมองซ้ายมองขวา แต่ก็ไม่เห็นอะไรพิเศษเกี่ยวกับเรือที่พังลำนี้เลย
โจวเหวินไม่ได้จากไป และคาร์โลเมนก็ไม่กล้าจากไปเช่นกัน เพราะกลัวว่าผลึกจะงอกขึ้นบนร่างกาย เขาจึงทำได้เพียงรอโจวเหวินอยู่ข้างๆ
ฉันไม่รู้ว่ามันถูกตัดและบันทึกไว้ในโลกมากแค่ไหน ผลึกที่อยู่นอกเรือลำใหญ่ถูกโจวเหวินทำลายและร่วงหล่นอย่างต่อเนื่อง
เมื่อผลึกที่อยู่นอกตัวเรือแตกกระจายและเผยให้เห็นตัวเรือในที่สุด โจวเหวินก็พบว่าผลึกเหล่านั้นถูกห่อหุ้มอยู่รอบนอกตัวเรือเหมือนเปลือกไข่ และไม่มีผลึกอยู่ภายในเรือเลย
แตกต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ผลึกจะงอกออกมาจากร่างกายของพวกมัน
แม้ว่าจะสามารถขึ้นไปบนเรือได้ แต่โจวเหวินก็ยังคงทำความสะอาดผลึกทั้งหมดที่พันอยู่รอบนอกเรือเพื่อความปลอดภัย
ในที่สุดเรือลำใหญ่ก็หลุดออกจากผลึกได้อย่างสมบูรณ์ มันลอยไปข้างหน้าอย่างช้าๆ และเคลื่อนที่ได้ด้วยตัวเอง
โจวเหวินบินไปยังดาดฟ้าเรือลำใหญ่และลงจอดในตำแหน่งที่แม่ของอาหยงถ่ายรูปไว้
เนื่องจากมีมนุษย์อยู่บนเรือ นั่นห
