ก็จะพบข้อบกพร่องมากมายนับไม่ถ้วน
“คัมภีร์จักรพรรดิโบราณ…ข้าฝึกฝนผิดวิธีหรือ?…ปัญญาน้อย…ข้าฝึกฝนผิดวิธีหรือ? สายเลือดเทพปีศาจ…ข้าฝึกฝนผิดวิธีอีกแล้วหรือ?” โจวเหวินรู้สึกว่าพลังในร่างกายของเขากำลังเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา และทุกอย่างกำลังมุ่งไปสู่ความสมบูรณ์แบบ
“ฉันคิดผิดหรือเปล่า?” โจวเหวินรู้สึกว่าร่างกายของเขาสมบูรณ์แบบมากขึ้นเรื่อยๆ แต่สีหน้าของเขากลับแปลกไปมากขึ้นเรื่อยๆ
ใช่ เขาไม่ใช่คนสมบูรณ์แบบและเคยทำผิดพลาดมาหลายครั้ง
แต่ความผิดพลาดนั้นควรจะหายไปจริงหรือ? อย่างน้อยโจวเหวินก็ไม่คิดเช่นนั้น
มนุษย์ไม่ได้มีอยู่เพราะพวกเขาถูกต้องเสมอไป โจวเหวินรู้สึกว่ามนุษย์มีอยู่เพราะความผิดพลาดเหล่านั้นต่างหาก
ความสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริงและความถูกต้องอย่างแท้จริงนั้นเหมือนกัน แต่ความผิดพลาดทำให้ชีวิตมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
“ถ้าข้าต้องเลือกระหว่างตัวตนที่สมบูรณ์แบบกับตัวตนที่บกพร่อง ข้าจะเลือกเก็บตัวตนที่ไม่สมบูรณ์แบบเอาไว้” ดวงตาของโจวเหวินยิ่งแน่วแน่ขึ้นเรื่อยๆ คัมภีร์อมตะอันน่าหลงใหลพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง ต่อสู้กับพลังแห่งสวรรค์และโลกด้วยพละกำลังของตนเอง หยุดยั้งการชำระล้างของพลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นบนร่างกายของเขา
ชีวิตนั้นงดงามราวกับภาพวาด ความผิดพลาดเปรียบเสมือนปากกา เส้นที่สมบูรณ์แบบที่สุดไม่ได้สร้างภาพวาด แต่เส้นที่ผิดเพี้ยนไปบ้างกลับเป็นความทรงจำของชีวิตทั้งชีวิต
พลังชีวิตทุกรูปแบบที่โจวเห
