บทที่ 1843
อาหยงก็ติดตามเข้าไปในห้วงอวกาศมิติเช่นกัน และทันทีที่เห็นก็พบว่าในความว่างเปล่านั้น มีการบิดเบือนของอวกาศและการระเบิดของแสงที่น่าสะพรึงกลัวอยู่ทุกหนทุกแห่ง ราวกับมีดวงอาทิตย์หลากสีสันนับไม่ถ้วนกำลังระเบิดอยู่บนท้องฟ้า
สิ่งที่แปลกประหลาดคือ ดวงอาทิตย์หลากสีที่ระเบิดออกมานั้น ค่อยๆ กระจายไปทุกทิศทางบนท้องฟ้า เหมือนสีที่ทาลงบนกระดาษข้าว แทนที่จะระเบิดออกมาทันที
ท้องฟ้าถูกแต่งแต้มด้วยสีสันมากมาย บิดเบี้ยวและพันกันยุ่งเหยิง ราวกับภาพวาดนามธรรมที่ไร้ความหมาย
อายงรู้สึกประหลาดใจที่โจวเหวินสามารถต่อสู้กับคาโรเมนได้โดยไม่แพ้ ซึ่งดูเหมือนว่าคาโรเมนจะแข็งแกร่งกว่าที่เธอคาดคิดไว้หลายเท่า
“หมอนี่…แข็งแกร่งเหลือเกิน…” อาหยงคิดมาตลอดว่าเขาสามารถเอาชนะโจวเหวินได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่เป็นเช่นนั้นเลย
ถึงแม้จะเป็นเธอเอง ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะต่อสู้กับคาโรมอนได้ถึงขนาดนั้น และอย่างมากก็คงทำได้แค่ช่วยชีวิตเขาเท่านั้น
ภายใต้พรของสัตว์เลี้ยงคู่ใจ โจวเหวินยังคงต่อสู้กับคารอมอนต่อไป แม้ว่าพลังของเขาจะยากที่จะทำร้ายคารอมอนได้ แต่มันก็ทำให้โจวเหวินเข้าใจถึงพลังแห่งจุดจบของโลกมากขึ้น
พลังของโลกยุคใหม่ไม่ได้อยู่ที่การกดดันผู้คนเพียงอย่างเดียว แต่ยังอยู่ที่ความคิดสร้างสรรค์ด้วย
ในโลกใหม่ พลังอำนาจระดับหายนะเทียบเท่ากับผู้สร้าง และสามารถใช้โลกใหม่นี้สร้างกฎเกณฑ์ต่างๆ ซึ่งกฎเกณฑ์เหล่านี้คื
