าจะต้องคืนสมบัติของเมืองข้า” ดูเหมือนว่าอาหยงจะพึ่งพาโจวเหวินแล้ว
“กฎของจักรวาลบนโลกจะกีดกันสิ่งมีชีวิตจากมิติอื่น หากเจ้าไป เจ้าอาจถูกกฎของโลกปราบปราม เจ้าคิดเรื่องนี้ให้ดีแล้วหรือยัง?” โจวเหวินถาม
“คุณลืมไปหรือเปล่า ผมเป็นลูกครึ่งมนุษย์ บางทีมันอาจจะไม่เกินจริงอย่างที่คุณพูดก็ได้” โจวเหวินตกตะลึงกับคำพูดของอาหยง
เขาคงลืมไปจริงๆ ว่าอายองยังมีเลือดมนุษย์อยู่ครึ่งหนึ่ง
โจวเหวินไม่แน่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับอายงเมื่อเขามาถึงโลกมนุษย์ ดังนั้นเขาจึงต้องพูดว่า “ข้าต้องไปที่แท่นแห่งโชคชะตาก่อน แล้วค่อยกลับมายังโลกมนุษย์”
“ข้าไม่ได้มากับเจ้าที่นี่เหรอ? กลับไปที่โลกแล้วไปดูคนคนนั้นซะ ลืมเรื่องสมบัติของเมืองไปซะ ข้าจะไม่บอกใครว่าเจ้าขโมยสมบัติของเมือง” อายองกล่าวขณะเดิน
“มันไม่ใช่การขโมย แต่มันคือการเอาไปต่างหาก” โจวเหวินแก้ไข
