บทที่ 1838
โจวเหวินคงรู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนในมิติอื่น ดังนั้นจึงไม่มีอะไรต้องกังวล
ขณะนี้ หวังหมิงหยวนได้ยึดครองมิติต่างๆ ส่วนใหญ่ไปแล้ว เหลือเพียงไม่กี่เผ่าพันธุ์ในมิติอื่นๆ ที่ยังคงดิ้นรนเพื่อรักษาเสถียรภาพอยู่
ตอนนี้เผ่าพันธุ์จากมิติอื่นเหล่านั้นยุ่งเกินกว่าจะดูแลตัวเองได้ และพวกเขาก็ไม่มีเวลามาดูแลเขาในฐานะคนนอกด้วย
ตราบใดที่เขายังไม่พบประตูด้วยตัวเอง ก็คาดว่าไม่มีมหาอำนาจทำลายล้างโลกตนใดมีเวลาไล่ล่าและฆ่าเขาได้
“ทำไมท่านถึงต้องการรุกรานโลกในพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลที่มีมิติแตกต่างกันมากมายเช่นนี้?” โจวเหวินรู้สึกงุนงงเล็กน้อย
ทะเลทรายแห่งนี้กว้างใหญ่กว่าโลกทั้งใบเสียอีก
ในสถานที่เล็ก ๆ อย่างโลกใบนี้ มีอะไรที่คุ้มค่าแก่การต่อสู้บ้าง?
ขณะที่โจวเหวินกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เขาก็เห็นทะเลทรายเบื้องหน้าพร่ามัวราวกับคลื่นน้ำ จากนั้นก็เห็นคนคนหนึ่งกระโดดขึ้นมาจากทะเลทรายราวกับปลาที่กระโดดเหนือน้ำ
ผมสีดำยาวของเขาสะบัดพลิ้ว ร่างกายที่เพรียวบางและสัดส่วนของเขานั้นเกือบจะเหมือนตัวละครในหนังสือการ์ตูน และต้นขาที่เรียวยาวเหล่านั้นดูไม่สมจริงสักเท่าไหร่ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ตาม
“มนุษย์ เจ้ากล้าดียังไงถึงบุกรุกมิติอื่น?” หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดลอยอยู่กลางอากาศ มองลงมาที่โจวเหวินด้วยสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม
โจวเหวินยังไม่ทันพูดอะไร หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดก็เห็นโฉมหน้าของโจวเหวินได้อย่างชัดเจน แต่ก็อุท
