ที่พวกเขามาถึงมิติอื่น พวกเขากลับถูกกักตัวไว้ในที่เดียวเพื่อฝึกฝนโดยเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์จากมิติอื่น ๆ ไม่ได้มีโอกาสเดินสำรวจไปไหนมาไหน และยังไม่เคยได้พบเห็นสิ่งมีชีวิตจากมิติอื่น ๆ เลยด้วยซ้ำ
“แล้วฉันจะไปที่ไหนเพื่อหาขั้นหินนั้น? มิติอื่นมันกว้างใหญ่มาก ถ้าเดินเตร็ดเตร่ไปมา ผีก็จะรู้ว่าฉันจะไปเจอปัญหาอะไรกับพวกที่กำลังจะมาถึง” โจวเหวินคิด เขาอยู่ในมิติอื่น ดูเหมือนว่าคนรู้จักเพียงคนเดียวที่ฉันจะหาเจอได้ก็คือตี้ซิน
“เอาล่ะ ฉันแค่มีข้อสงสัยบางอย่าง บางทีตี้ซินอาจจะให้คำตอบฉันได้” โจวเหวินตัดสินใจเดินทางไปยังมิติอื่นก่อนเพื่อตามหาตี้ซิน
ด้วยกระดิ่งวิเศษที่ปกคลุมท้องฟ้าของทารกวิเศษ ทำให้โจวเหวินสามารถเดินทางไปยังมิติอื่นได้ไม่ยาก
หลังจากผ่านกำแพงมิติไปแล้ว โจวเหวินก็มาอยู่ในมิติอื่นอีกครั้ง
เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงครั้งแรกที่เขามายังมิติอื่น เขายังแทบเดินไม่ไหวภายใต้แรงกดดันของพลังในมิตินั้น แต่ตอนนี้เขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย
“ทิวทัศน์ในมิติที่แตกต่างนี้ก็ไม่เลวเลย” โจวเหวินอดไม่ได้ที่จะชื่นชมทัศนียภาพอันงดงามนั้น
น่าเสียดายที่โจวเหวินไม่มีความรู้เรื่องแผนที่ในมิติต่างๆ เลย แถมเจ้าเด็กปีศาจก็ผอมแห้งเหลือแค่ครึ่งขวดน้ำ พามันมายังมิติอื่นโดยที่ไม่รู้เลยว่าอยู่ที่ไหน
เมื่อมองไปรอบๆ ฉันก็เห็นว่าที่นี่เป็นทะเลทราย ซึ่งแตกต่างจากที่ที่ตี้ซินอยู่โดยสิ้นเชิง
ทะเลทรายแห่งนี้ก็แปลกประหลาดเช่นกัน โจวเ
