แต่แทนที่จะกินผลไม้ต้องห้ามที่เหลือ เขากลับชี้ไปที่โจวเหวิน
โจวเหวินไม่เข้าใจความหมายของเธออยู่พักหนึ่ง และคิดว่าเด็กปีศาจกำลังปล่อยให้เขากินผลไม้ต้องห้ามที่เหลืออยู่
เมื่อโจวเหวินหยิบผลไม้ต้องห้ามขึ้นมาและกำลังจะกิน ปีศาจน้อยก็ดึงชายเสื้อของเขาไว้ ทำให้เขาไม่สามารถกินผลไม้ต้องห้ามได้ จากนั้นก็ชี้ไปที่หลังของโจวเหวิน
โจวเหวินเข้าใจในทันทีว่า เด็กปีศาจนั้นไม่ได้หมายถึงตัวเขา แต่หมายถึงรอยสักรูปพระบุตรแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์บนหลังของเขา
โจวเหวินเรียกบุตรแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์มาอีกครั้ง ชี้ไปที่นางแล้วถามทารกปีศาจว่า “เจ้าอยากให้นางกินไหม?”
เด็กน้อยปีศาจพยักหน้า แสดงว่าในที่สุดโจวเหวินก็พูดถูกในครั้งนี้
โจวเหวินขี้เกียจเกินกว่าจะถามคำถามอะไรเพิ่มเติม เด็กน้อยปีศาจบอกให้ป้อนเธอ แล้วก็ป้อนเธอ ดังนั้นเขาจึงมอบผลไม้ต้องห้ามให้แก่บุตรแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ และให้เธอกินผลไม้ต้องห้ามนั้น
