ินไม่ได้อธิบายรายละเอียดเพิ่มเติม
“ความอยากรู้อยากเห็นฆ่าแมว ถึงแม้ตอนนี้เจ้าจะมีพลังที่จะต่อสู้กับวันสิ้นโลกได้แล้ว แต่เจ้าก็อย่าเข้ามาในเมืองนี้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเจ้า ผู้เป็นจักรพรรดิแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ อาจจะกลายเป็นเพียงวิญญาณของเผ่าพันธุ์มนุษย์ไปก็ได้” สึคิชิมะกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม
“ที่นี่น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ? ทำไมฉันถึงไม่เห็นมาก่อน” โจวเหวินแสร้งทำเป็นประหลาดใจ
“เจ้าไม่จำเป็นต้องหวั่นไหว แค่อยากรู้สิ่งที่พี่สาวข้าบอกเจ้าก็พอแล้ว ว่าในเมืองใหญ่แห่งนี้จะต้องมีวันสิ้นโลก และมันไม่ใช่วันสิ้นโลกธรรมดา” เย่ว์ตูมองทะลุความคิดของโจวเหวินได้ในพริบตาเดียว และพูดด้วยสีหน้าบึ้งตึงว่า “ข้ามาที่นี่แล้ว ผ่านไปกว่าครึ่งเดือน ข้าเห็นมนุษย์เข้าไปมากมาย แต่ไม่มีใครออกมาเลย และข้าก็ได้เห็นภาพที่น่าเหลือเชื่อมากมาย”
“ฉากไหนเหรอ?” โจวเหวินถามอย่างรวดเร็ว
“เมืองนี้…สามารถกลืนกินท้องฟ้าได้…” เย่ว์ตูกล่าวด้วยสีหน้าแปลกๆ
“กลืนกินท้องฟ้า? จะกลืนกินยังไง?” โจวเหวินยิ่งสนใจมากขึ้นไปอีก
“ถึงเวลาที่คุณต้องมาแล้ว และคุณจะได้เห็นมันในคืนพรุ่งนี้” เย่ว์ตูไม่ได้บอกคำตอบกับโจวเหวิน แต่พูดพร้อมกับรอยยิ้มเท่านั้น
“คุณมาที่นี่ทำไม?” โจวเหวินไม่ได้ถามต่อ แต่หันไปมองเย่ว์ตูแล้วถามกลับ
“เดิมทีข้าคิดว่าที่นี่คือที่อยู่ของเทพไททันทั้งสิบสององค์ บางทีอาจจะมีบางอย่างที่ข้าต้องการ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่ ถึงแม้จะมี
