ุษย์ และฉันก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน จิงเต๋าเซียนก็ฝึกคัมภีร์ปราบเซียนไม่ใช่เหรอ?” โจวเหวินกล่าว
“เมื่อเขาปฏิบัติสิ่งนั้น เขาก็สมควรที่จะถูกเรียกว่าพระสูตรอมตะอันน่าหลงใหลด้วยหรือ?” ท่านดีกล่าวอย่างดูถูก “มันก็เป็นแค่หิน หินแกรนิตจะเทียบกับเพชรได้อย่างไร?”
“บางทีฉันอาจจะเป็นหินที่เหมือนเพชรมากกว่าก็ได้” โจวเหวินกล่าว
“ไปกันเถอะ นี่เป็นเรื่องน่าอับอายที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต แต่ถึงแม้จะไม่มีสหายจากโลกมาคอยรับของไป มันก็คงเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้นก่อนที่ข้อห้ามจะถูกทำลาย มันจะใช้เวลาอย่างมากที่สุดก็แค่ปีเดียว สิ่งนี้จะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ และคำสาบานของฉันคือ ทำลายมัน แล้วฉันจะได้เห็นว่าโจวหลิงเฟิงจะหยุดฉันได้อย่างไร” ท่านลอร์ดตี้เอนหลังพิงกล่อง หลับตาลง และไม่สนใจโจวเหวิน
โจวเหวินเห็นว่าจักรพรรดิไม่สนใจเขา จึงเหลือบมองร่างของจิงเต๋าเซียนแล้วกล่าวว่า “ข้าจะนำร่างของเขาไปด้วย”
เมื่อเห็นว่าองค์จักรพรรดิยังคงเพิกเฉยต่อความตั้งใจของตน โจวเหวินจึงอุ้มร่างของจิงเต๋าเซียนแล้วเดินออกไป
หลังจากที่เขาเสียชีวิตและชำระหนี้แล้ว เขาก็เหมือนคนตายไปแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีอะไรต้องกังวล หลิวหยุนยังคงรออยู่ข้างนอก เพราะอย่างไรเขาก็เป็นญาติเพียงคนเดียวของเขา นำศพมาให้หลิวหยุนและจัดการฝังศพเสีย
หลังจากออกจากวัดหนูวาแล้ว ฉันก็เห็นหลิวหยุนยังคงเฝ้าประตูอยู่
เมื่อหลิวหยุนเห็นร่างของจิงเต๋าเซียน สีหน้าของเขาก็
